چکیده مقاله
در بین بلایای طبیعی، خشکسالی به عنوان بارزترین و تکرارپذیرترین بلیه طبیعی محسوب می گردد، که در تمام جهان و به خصوص مناطق خشک و نیمه خشک، خسارات فراوانی را بر جوامع بشری وارد می کند این بلیه جزء طبیعی اقلیم محسوب می گردد، به طوری که به کندی و در دوره زمانی نسبتاً طولانی ظهور و توسعه پیدا می کند در این میان آمادگی و ارائه تصمیم گیری مناسب، می تواند باعث کاهش خسارات احتمالی گشته و زیان های وارده را به حداقل برساند ویژگی های خشکسالی ایران نیز نشان می دهد که به طور کلی هیچ منطقه ای از کشور، از این پدیده در امان نبوده و به نسبت موقعیت طبیعی خود، اثرهای این پدیده مخرب را تجربه می نماید دولتها امروزه روشهای متعددی را برای مقابله و کاهش خسارات بلایای طبیعی از جمله خشکسالی در پیش می گیرند اما عمده این روش ها از دو سیستم مدیریتی جداگانه و گاهی تلفیقی از این دو الگو می گیرد این دو نوع سیستم مدیریتی تحت عناوین مدیریت ریسک Risk management و مدیران بحران Crisis management می باشند در مدیریت بحران که غالب کشورهای در حال توسعه از آن استفاده می کنند، پس از حدوث واقعه خشکسالی، کلیه امکانات مالی و انسانی در منطقه بسیج شده و با مدیریت بحران، خشکسالی مهار می گردد در مدیریت ریسک برخلاف مدیریت بحران اقدامات گسترده ای قبل از وقوع خشکسالی انجام می شود و عملاً غافلگیری به حداقل ممکن می رسد در ایران چالشهایی بر سر راه مدیریت خشکسالی به ویژه مدیریت ریسک وجود دارد در مقاله حاضر سعی شده است، با بررسی روند خشکسالی و چالشهای فرا روی مدیریت خشکسالی در ایران، چگونگی مدیریت خشکسالی اعم از مدیریت ریسک و مدیریت بحران و نیز تلفیق این دو مدیریت ارائه گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رخی، صالح و یوسفی، صالح،1388،تلفیق مدیریت ریسک و بحران راهکاری بنیادی در تعدیل اثرات خشکسالی در ایران،دومین کنفرانس سراسری آب،بهبهان