چکیده مقاله
آب همواره یکی از عوامل مهم در بخش کشاورزی بوده و در سال های اخیر بعنوان محدودکننده ترین عامل تولید در این بخش مطرح شده است افزایش تقاضای آب به دلیل افزایش جمعیت و افزایش رقابت بین بخش های دیگر با بخش کشاورزی در دهه های اخیر باعث شده که به شکل مطلوبی از این ماده حیاتی استفاده نگردد این موضوع برای کشور ما که در منطقه خشک و نیمه خشک قرار دارد، بیشتر از سایر نقاط دنیا دارای اهمیت می باشد از آنجائی که بخش کشاورزی بزرگترین مصرف کننده آب می باشد، لذا کشت ارقام متناسب با شرایط هیدرواقلیمی محل و تعیین قابلیت اراضی می تواند یکی از گام های موثر جهت استفاده مطلوب و بهینه از منابع آب موجود باشد منطقه مورد مطالعه با مساحتی بالغ بر 3000 کیلومتر مربع شامل شهرستان های فلاورجان، لنجان و بخش هایی از شهرستان های مبارکه و نجف آباد می باشد این منطقه از لحاظ تقسیمات اقلیمی دارای اقلیم خشک سرد می باشد، متوسط بارش سالانه در این منطقه 20/160 میلیمتر بوده و نیز دارای پتانسیل تبخیر و تعرق بالای 1000 میلیمتر می باشد که با توجه به خصوصیات مذکور یکی از استان های خشک کشور به حساب می آید که از لحاظ منابع آب به شدت در مضیقه می باشد بنابراین کشت محصولاتی از قبیل برنج که دارای نیاز آبی و تبخیر و تعرف بسیار بالائی می باشند برای این منطقه فاقد هرگونه توجیه علمی می باشد طی مطالعاتی انجام شده با استفاده از تکنیک سنجش از دور توسط ماهواره IRS P6 و سنجنده های LISSIII و PAN در طی سال 2007 سطح زیر کشت برنج در منطقه لنجانات اصفهان بالغ بر 6500 هکتار برآورد گردید بنابراین در راستای توسعه پایدار و حفظ منابع آب بایستی بهترین کشت از نظر نیاز آبی و شرایط اقلیمی منطقه معرفی گردد در این تحقیق مقایسه ای بین نیاز آبی و عملکرد برنج و محصولات دیگری چون گندم، جو، سیب زمینی، و صورت گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مختاری، فرهاد و سلیمانی، علی،1388،مدیریت بهینه منابع آب با استفاده از تکنیک RS&GIS (مطالعه موردی بخشی از منطقه لنجانات اصفهان)،دومین کنفرانس سراسری آب،بهبهان