نگرشی بر مدیریت و برنامه ریزی فنون آبیاری در خوزستان باستان

چکیده مقاله

همانگونه که مورخان نوشته اند، مهمترین نقاط تمدن ایران باستان در جنوب استان فارس و جنوب غرب استان خوزستان ، متمرکز بوده است در جنوب ایران سدهای چندی از قدیم وجود داشته و هنوز هم وجود دارد، که در اهمیت آنها برای آبادانی و عمران منطقه جنوب تردیدی نیست، در حالی که رودخانه های واقع در جنوب دارای آبدهی متوسطی هستند رودخانه کارون از قدیم بزرگترین رودخانه ایران بشمار رفته و می رود در کنار این رودخانه بقایای آثار تمدن ایران باستان بوفور مشاهده می شود خوزستان در قدیم انبار غله و سرزمین نیشکر بوده و شهرت جهانی داشته است گرچه بر اثر ایجاد سدهای جدید و تسطیح زمینها و مزارع و کانال کشیهای مدرن امروزی شاید تعدادی از آثار نهرهای قدیمی از بین رفته باشد، ولی هنوز هم در این استان نهرهای قدیمی فراوانی وجود دارد، که نشانه عظمت و اهمیت استان خوزستان می باشد و بعضی از آنها حتی در عصر فعلی نیز مورد استفاده و بهره برداری قرار دارند لذا در این مطالعه سعی خواهد شد، مطالبی پیرامون مهار کردن رودخانه ها و طرز تقسیم و استفاده از نیروی آب در خوزستان باستان، مورد بحث و بررسی قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد تولائی نژاد

کارشناس ارشد حفاظت و بهره برداری منابع آب، سازمان آب و برق خوزستان

فتح الله دهکردی

معاونت حفاظت و بهره برداری منابع آب

غلامحسین محمد پور زنگنه

کارشناس حفاظت و بهره برداری منابع آب، سازمان آب و برق خوزستان

�ولائی نژاد، محمد و دهکردی، فتح الله و محمد پور زنگنه، غلامحسین،1387،نگرشی بر مدیریت و برنامه ریزی فنون آبیاری در خوزستان باستان،دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی1 بهمن 1387 · اهواز