چکیده مقاله
کاهش رشد و عملکرد گیاهانی که با آب شور آبیاری می شوند به دلیل کاهش پتانسیل اسمزی محلول خاک در منطقه ریشه صورت می گیرد، زیرا با افزایش شوری و کاهش پتانسیل اسمزی در خاک، توانائی گیاه در جذب آب کاهش یافته، در نتیجه فرایند تبخیر و تعرق به خوبی انجام نمی شود و فعالیت گیاه از جمله عملکرد محصول هم کاهش می یابد چشمه قلاتویه در فاصله 100 کیلومتری جنوب شرقی داراب به دلیل عبور از سازندهای زمین شناسی گچساران، آغاجاری و میشان دارای املاح زیاد بوده EC=8700 و در صورت استفاده از آب آن بعنوان آبیاری، شرایط برای تجمع املاح فراهم می شود به همین دلیل در این پروژه علاوه بر انتخاب خرما به عنوان درختی مقاوم به شوری، تلاش گردید تا اراضی انتخابی جهت کشت هم دارای بافتی درشت همراه با ضریب آبگذری بالا در نظر گرفته شود تا از این طریق ضمن خاکشوئی تا عمق ریشه، کاهش عملکرد محصول به حداقل برسد برای این منظور از محل انتخابی جهت احداث باغ نخیلات، 6پروفیل خاک تهیه و تجزیه مکانیکی انجام گردید خوشبختانه پروفیل های مذکور همگی دارای بافت شنی تا شنی لومی بوده و از ضریب آبگذری بالائی برخوردارند متوسط دبی چشمه قلاتویه 300 لیتر در ثانیه بوده و با توجه به نیاز آبی خرما در منطقه و اهمیت خاکشوئی تا عمق ریشه به میزان 25درصد آب آبیاری می توان 200 هکتار از اراضی را به کشت خرما اختصاص داد در این تحقیق اساس بر خاکشوئی با استفاده از آب چشمه قلاتویه بوده و نتایج بدست آمده حاکی از 17درصد کاهش عملکرد محصول خرما می باشد و در صورت استفاده از سیلابهای فصلی، پیش بینی می شود این کاهش عملکرد به حداقل و شاید صفر هم برسد بنابراین نتیجه گیری می شود در اغلب پروژه ها می توان از عملیات خاکشوئی تا عمق ریشه بعنوان راه حلی مناسب جهت استفاده از آب های نامتعارف استفاده نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
نصرالدین پارسافر
دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری زهکشی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی هم
صفر معروفی
استادیار گروه آبیاری دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی همدان
شیوه ارجاع
پارسافر، نصرالدین و معروفی، صفر،1388،بررسی کیفیت شیمیایی آب رودخانه باراندوزچای از نظر شرب و کشاورزی،دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن25 اردیبهشت 1388 · اصفهان