چکیده مقاله
رخداد خشکسالی های متوالی در استان سیستان و بلوچستان، آسیب پذیری عشایر را به لحاظ اتکاء به منابع طبیعی دو چندان نمود اداره کل امور عشایر استان، در اقدامی نو و از سال 1384، اقدام به بومی سازی کشت علوفه به روش هیدروپونیک نمود اینک بیش از 200 کارگاه عشایری در این زمینه و در نقاط مختلف استان، فعال می باشند به اعتقاد کارشناسان امور عشایر استان و نیز بهره برداران عشایری، با توجه به شرایط اقلیمی حاکم و وضعیت معیشتی عشایر، تجربه تولید علوفه هیدروپونیک به روش بومی، تجربه ای موفق بوده و در حال ترویج است اکوسیستم های خشک و نیمه خشک ایران به خاطر فعالیت های تخریبی انسان و دام در معرض تخریب قرار گرفته اند و پروژه های حفاظت و نگهداری و استقرار مجدد این اکوسیستم ها بدون بررسی جوامع گیاهی و عوامل محیطی امکان پذیر نخواهد بود منطقه مورد مطالعه با وسعتی بالغ بر 3/29291 هکتار در قسمت شمالی استان کرمان واقع گردیده است تفکیک جوامع گیاهی با روش فیزیونومیک فلوریستیک اکولوژیک انجام شد و نمونه برداری جوامع گیاهی با روش نمونه برداری تصادفی طبقه بندی شده اجرا گردید با کوادراتهای 10×10 متر 100متر مربع پوشش تاجی گیاهان، پوشش لاش و لاشبرگ، سنگ و سنگریزه و خاک لخت در آنها تخمین زده شد نقشه های اقلیم و فیزیوگرافی و همچنین مطالعات خاک در حوزه تهیه گردید و در نهایت رویشگاه های هرگونه تهین شدند رویشگاه هایی در منطقه به صورت موزائیک وجود دارد که باعث تشکیل اکوتون و افزایش تنوع ترکیب گیاهی شده است در منطقه مورد مطالعه 12 جامعه گیاهی قابل تفکیک است اجتماعات گیاهی منطقه شامل گونه های زیر است: Alhagi pseudoalhagi,Amygdalus scoparia,Artemisia sieberi,Lymonium iranicum,Petropyrum oucheri,Zygophylum eurypterum ,Tamarix sp
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی، سید محمود و میردامادی، سید مهدی و فرج اله حسینی، سید جمال و شکری، شهاب الدین،1388،تولید علوفه سبز به روش هیدروپونیک، راهبردی ویژه برای سازگاری با خشکسالی (با اشاره به تجربه اداره کل امور عشایر استان سیستان و بلوچستان در بومی سازی این فناوری در شرایط خشکسالی)،دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،اصفهان