چکیده مقاله
در این آزمایش تعداد 64 رأس گوسفند نر عربی 5 4 ماهه با میانگین وزنی 42/3∓22/23 در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 4 تیمار و 4 بلوک هر بلوک 4 رأس گوسفند به مدت 90 پروار گردیدند بخش علوفه ای جیره در گروههای مختلف آزمایشی یکسان بوده و در بخش کنسانتره ای جیره در گروههای آزمایشی به نسبت های 0، 15، 30 و 45 درصد از غلاف کهور استفاده گردید هر 15 روز یکبار بره ها توزین و وزن غذای مصرفی روزانه ثبت می گردید پس از پایان دوره پرواربندی، وزن بره ها تعیین و سپس کشتار و تجزیه لاشه انجام گردید و راندمان لاشه و درصد گوشت، چربی و استخوان به لاشه سرد تعیین گردید پروتئین خام، الیاف خام غلاف کهور به ترتیب 07/13، 47/22 درصد بود وزن اولیه، وزن نهائی، افزایش وزن کل دوره، میانگین ماده خشک مصرفی دوره و راندمان غذائی بین گروه های آزمایشی اختلاف معنی داری مشاهده نگردید 05/0> P افزایش وزن بره ها در طی دورۀ پروار در گروههای آزمایشی به ترتیب 99/15، 29/16، 75/16 و 86/16 کیلوگرم و ضریب تبدیل غذایی به ترتیب 25/6، 56/6، 73/6 و 31/6 به دست آمد همچنین وزن زنده موقع کشتار، وزن لاشه گرم و سرد، راندمان لاشه، درصد گوشت لاشه، درصد چربی و درصد استخوان لاشه بین تیمار شاهد و سایر گروههای آزمایشی تفاوت معنی داری مشاهده نگردید 05/0 > P نتایج به دست آمده از وزن لاشه گرم بره ها در گروهای آزمایشی به ترتیب 68/19، 41/19، 79/46 و 45/46 درصد بود بطور کلی نتایج به دست آمده از این آزمایش نشان می دهد که تا 45 درصد از کنسانتره را می توان از غلاف کهور استفاده نمود بدون اینکه در افزایش وزن و روند رشد گوسفند پرواری کاهش معنی داری مشاهده گردد
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الم زاده، بهاء الدین و صادقیان، مجید و آذربایجانی، علیرضا،1388،درخت کهور مقاوم به کم آبی و خشکسالی و نقش میوه آن در پرواربندی گوسفند،دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،اصفهان