چکیده مقاله
هرساله بخش عظیمی از هرز آبها و سیلابهای کشور به جای ذخیره و استفاده مناسب در آبخیزها، با روندی تخریبی و فرسایشی هدر رفته و گاه با عبور از سازنده های شور و تبخیری به کویر می ریزد، که بر شدت و وسعت کویری شدن پلایای داخلی می افزاید و بدین ترتیب ضمن خروج منابع ارزشمند آب و خاک، مشکلاتی نیز در سطح آبخیزها و دشت ها ایجاد می کند؛ این در حالی است که در شرایط خشکسالی، بایستی از کمترین بارندگی و منابع آب، بهترین و بیشترین استفاده را نمود، که لازمه آن اتخاذ تدابیر کارشناسی در مدیریت آبخیزها با تاکید بر ذخیره سازی آب بیشتر در حوزه های آبخیز است بدیهی است موثرترین راه برای مقابله با خشکسالی، که راه برون رفتی از آن، جز سازگاری آگاهانه در جهت کاستن از اثرات نامطلوبش و جبران کمبود رطوبت ناشی از این خشکسالی نیست ، آبخیزداری می باشد که نفوذدهی و ذخیره سازی حداکثری آب حاصل از بارندگی در سطح آبخیز، مهمترین کارکرد آبخیزداری در این زمینه است بررسی و ارائه ی راهکارهایی در این خصوص، محوریت و هدف اصلی این مقاله را تشکیل می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لبری، سید مهدی،1388،مقابله با خشکسالی با فرایند ذخیره سازی حداکثری آب در آبخیزداری،دومین همایش ملی اثرات خشکسالی و راهکارهای مدیریت آن،اصفهان