مدیریت مشارکتی آبیاری در اراضی شالیزاری مازندران

چکیده مقاله

در جهان بیش از 2 000 000 000 هکتار اراضی کشاورزی وجود دارد که حدود 300 000 000 هکتار آن بصورت کشت آبی مورد بهره برداری قرار می گیرد در ایران بیش از % 95 محصولات کشاورزی از طریق کشت آبی حاصل می شود راندمانمصرف آب زراعی در اراضی برنج مازندران از % 52 الی % 62 گزارش شده است این تحقیق با اندازه گیری دبی نهرهای لکونی در غرب هراز با 14 روستا و نیاکی رود درشرق رودخانه هراز با 6 روستا که به ترتیب 2200 و 1600 هکتار اراضی شالیزاری را تحت پوشش دارند انجام شده است با مطالعه نظام حاکم بر توزیع آب روستاهای تحت پوشش این نهر و عرف وضوابط حاکم بر توزیع آب ، نقش و اهمیت تشکلهای غیردولتی در مدیریت آبیاری مورد ارزیابی قرار می گیرد در نهایت با فهرست کردن اقدامات عمده میراب ، نحوه انتخاب او ، میزان حق الزحمه ، مدت کارکرد و زمان مصرف آب با توزیع میان مصرف در ماههای فروردین تا مرداد مورد مطالعه قرار می گیرد با استفاده از این نتایج می توان نحوه مصرف و توزیع آب زراعی اراضی شالیزاری مازندران ، به ویژه آمل را بهبود بخشید