چکیده مقاله
کم آبیاری از استراتژیهای به کار رفته برای کسب محصول با درآمد وسود ماکزیمم در سالهای اخیر است که به دلیل تشدید بحران آب و ازدیاد جمعیت از یک سو و انباشت تجربیات و تحقیقات مربوطه از سوی دیگر می رود تا جایگاه شایسته خود را در ایران پیدا کند محدودیت منابع آبی و فراوانی نسبی اراضی در ایران، ما را به سوی کم آبیاری سوق می دهد طبق تعریفی ساده کم آبیاری استفاده حداکثر از واحد آب به جای واحد زمین است OPDM مدلی است که می توان از آن جهت مدیریت بهره برداری از شبکه های آبیاری و زهکشی استفاده کرد یکی از کاربردهای این مدل، دخیل کردن پارامتر کم آبی و مشاهده اثر آن بر عملکرد محصول است در این مطالعه با اعمال سه سناریو کم آبیاری با مقادیر %10، %20 و %30 بر روی سه محصول باقلا Beans dry لوبیا Beans green و برنج rice این نتیجه حاصل شد که در باقلا اعمال کم آبیاری 10% ودر مورد لوبیا تا 30% کم آبیاری مناسب می باشد ولی در مورد برنج بهتر است کم آبیاری اعمال نشود، در نهایت از آنجاییکه میزان بهره وری آب یکی از معیارهای اساسی درگزینش نهایی هر یک از محصولات فوق است با رازیابی شاخص سود خالص بهره وری به ازاء متر مکعب NBPD در حالتی که منبع تغذیه آب سطحی و نوع سیستم آبیاری ثقلی باشد، مشخص گردید که NBPD در محصول باقلا 921 ریال در تر مکعب ودر لوبیا معادل با 567 ریال در متر مکعب می باشد، در نتیجه بهتر است که کم آبیاری بیشتر در مناطق تحت شت باقلا صورت گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
محمدهادی نظری فر
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه بوعلی سینا
رضوانه مومنی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه تهران – پردیس اب
مازیار ملائی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه تهران – پردیس کش
شیوه ارجاع
نظری فر، محمدهادی و مومنی، رضوانه و ملائی، مازیار،1385،کاربرد مدل OPDM در تعیین الگوی کشت در شرایط کم آبیاری،اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی12 اردیبهشت 1385 · اهواز