چکیده مقاله
بنا به نظر فیشر و همکاران 1979 در بین فرآیندهای اختلاط، پدیده انتشار طولی تاثیر گذارترین پارامتر محسوب می شود دو روش متداول برای تعیین ضریب انتشار طولی استفاده از مدل های عددی و استفاده از روش های تحلیلی است ضریب به دست آمده با استفاده از مدل های عددی به ساختار برنامه نویسی مدل بستگی دارد و نمی تواند نماینده مقدار ضریب انتشار طولی صحیح باشد بنابر این بهترین و دقیق ترین روش تعیین ضریب انشار طولی انجام آزمایشات ردیاب و استفاده از روش های تخمین ضریب انتشار طولی با استفاده از ردیاب است در این تحقیق از مدل عددی MIKE11 برای شبیه سازی تزریق مداوم و آنی ردیاب استفاده گردید همچنین دقت روش های تعیین ضریب انتشار طولی برای تزریق مداوم و آنی مورد بحث قرار گرفت نتایج نشان می دهد که با افزایش زمان تزریق ضریب انتشار طولی کاهش می یابد اما در مدل عددی MIKE11 با افزایش زمان تزریق ضریب انتشار طولی اهمیت خود را از دست نمی دهد بنابر این این مدل می تواند برای شبیه سازی غلظت در حالت ورود پیوسته ردیاب استفاده شود نتایج نشان می دهد که ضریب انتشار طولی بدست آمده توسط روش مومنتم با ضریب انتشار بدست آمده توسط MIKE11 بویژه هنگامی که در مدل مایک رابطه سرعت و ضریب انتشار طولی خطی باشد مطابقت خوبی دارد که علت آن را می توان در شکل متقارن منحنی غلظت شبیه سازی شده توسط MIKE11 بیان کرد بنا براین پیشنهاد می شود برای شبیه سازی بهتر پخش آلاینده در آبراهه ها در مدل مایک بر اساس رابطه خطی بین سرعت و ضریب انتشار طولی عمل شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اعل، آرش و موسوی جهرمی، سید حبیب و کاشفی پور، سید محمود و حنیفه لو، ابوالفضل،1387،تاثیر مدت زمان تزریق ردیاب بر ضریب انتشار طولی،دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز