تعیین توزیع مکانی حداکثر مقدار تبخیر-تعرق مرجع روزانه با استفاده از زمین آمار و تصاویر ماهواره نوآ (مطالعه موردی: استان تهران)

چکیده مقاله

تبخیر تعرق از اجزای اصلی گردش آب در طبیعت بوده و آگاهی از میزان دقیق آن درپروژه های آبی ضروری است در این بررسی با هدف تهیه نقشه تبخیر تعرق مرجع منطقه ای حداکثر در استان تهران، تبخیر تعرق مرجع ماه جولای سال های 1999 2003 با روش هارگریوز سامانی برآورد و به منظور منطقه ای کردن آن دو روش کریگینگ و کوکریگینگ با متغیر کمکی دمای سطح زم ین استفاده شده است دمای سطح زمین از تصاویر ماهواره نوآ ماه جولای سال های 2003 1999 با تعدادی از الگوریتم های روزنه مجزا برآورد گردیده است با مقایسه دمای برآورد شده با الگوریتم ها و دمای عمق 5 سانتیمتری خاک، الگوریتم کول و کاسیلیس 1997 برای منطقه مناسب تشخیص داده شده و به عنوان متغیر کمکی روش کوکریگینگ استفاده گردیده است نتایج خطای استاندارد برآورد در روش کریگینگ 49/172 و کوکریگینگ 47/995 بوده است بنابراین برای ترسیم نقشه تبخیر تعرق مرجع منطقه ای حداکثر روش کوکریگینگ با متغیر کمکی دمای سطح زمین استفاده شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی شهابی فر

استادیار بخش تحقیقات آبیاری و فیزیک خاک موسسه تحقیقات خاک و آب

مهدی کوچک زاده

استادیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه تربیت مدرس

مریم چایچی

دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه تربیت مدرس

�هابی فر، مهدی و کوچک زاده، مهدی و چایچی، مریم،1387،تعیین توزیع مکانی حداکثر مقدار تبخیر-تعرق مرجع روزانه با استفاده از زمین آمار و تصاویر ماهواره نوآ (مطالعه موردی: استان تهران)،دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی1 بهمن 1387 · اهواز