چکیده مقاله
طراحی و احداث خاکریز روی بسترهای سست یکی از مسائل چالشی در مهندسی ژئوتکنیک بشمار می رود از خصوصیات اصلی خاک های سست تراکم پذیری زیاد مقاومت برشی کم آن ها می باشد که سبب ایجاد تغییر شکل های بلند مدت و بروز مشکلاتی در پایداری خاکریز می شود در این مقاله با استفاده از نرم افزار المان محدود PLAXIS ، رفتار دیوار خاکی روی بستری از خاک های سست مورد بررسی قرار گرفته است وسپس بعنوان یک روش درمانی جهت کاهش نشست، خاکریز با استفاده از لایههای ژئوتکستایل تسلیح و آنالیز گردید نتایج نشان دادکه خاکریز در حالت با ژئوتکستایل عملکرد بهتری از لحاظ نشست و کاهش تغییر مکانهای افقی و قائم نسبت به حالت بدون ژئوتکستایل دارد بطوریکه افزایش طول و تعداد لایه های ژئوتکستایل، و همچنین افزایش مقاومت کششی لایههای ژئوتکستایل منجر به کاهش نشست قائم خاکریز و جابجایی افقی آن می گردد این در حالی است که استفاده از ژئوتکستایل تأثیری در تنش بوجود آمده در خاکریز ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
مهدی ناصری ملکی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی رودخانه دانشگاه شهید چمران اهواز
اشکان داودیان
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی رودخانه دانشگاه شهید چمران اهواز
جواد احدیان
استادیار دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز
شیوه ارجاع
ناصری ملکی، مهدی و داودیان، اشکان و احدیان، جواد،1391،بررسی تاثیر آرایش ژئوتکستایل در پایداری شیب ها و دیوارهای خاکی با استفاده از PLAXIS،نهمین کنگره بین الملی مهندسی عمران،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنگره بین الملی مهندسی عمران19 اردیبهشت 1391 · اصفهان