چکیده مقاله
امروزه روش کنترل ارتعاشات سازه شیوه جدیدی در روند بهسازی سازه ها و یا طراحی ساختمان های مقاوم در برابر بارهای دینامیکی از جمله زلزله می باشد دراین روش با تعبیه وسایل و تجهیزات مناسبی در ساختمان باعث کاهش تغییرمکان وبهبود پاسخ دینامیکی سازه می شوند که از آن جمله می توان افزودن وسایل جاذب انرژی به سازه یا جداساز لرزه ای را نام برد استفاده از میراگرها ی الحاقی در ساختمان های بلند که امکان استفاده از جداساز لرزه ای پایه کمتر است ممکن می باشد میراگرهای وابسته به تغییرمکان به دو دسته میراگرهای تسلیمی و اصطکاکی تقسیم می شوند که با توجه به نصب و تعویض نسبتا ارزان وساده سیستم های اصطکاکی، نسبت به سیستم های تسلیمی دارای مزیت بیشتری هستند مهمترین پارامتر در طراحی میراگرهای اصطکاکی انتخاب بار لغزش بهینه می باشد که تأثیر بسزایی در عملکرد قاب های مجهز به سیستم های جاذب اصطکاکی دارد در تحقیق حاضر یک مطالعه مقایسه ای از قاب های فولادی مهاربندی در مقایسه با سیستم های جاذب انرژی اصطکاکی انجام شده است با انتخاب مقادیر مختلف بار لغزش و با تعریف مفهوم ضریب رفتار یک روش مناسب برای طراحی میراگرهای اصطکاکی پیشنهاد شده است بدین منظور قاب های فولادی با ترازهای ارتفاعی مختلف با انجام تحلیل های دینامیکی غیرخطی مورد ارزیابی قرار گرفته اند نتایج نشان می دهند که برای یک ساختمان با پریودهای خاص روش ضریب رفتار می تواند جایگزین روش های متداول تعیین بار لغزش سازه شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
واثقی امیری، جواد و اسماعیل تبارنشلی، پریسا و جلالی، قاسم،1391،بررسی عملکرد میراگر اصطکاکی برروی رفتار لرزه ای قاب فولادی شورون،نهمین کنگره بین الملی مهندسی عمران،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنگره بین الملی مهندسی عمران19 اردیبهشت 1391 · اصفهان