چکیده مقاله
گنبدها فضاکار به دلیل توانایی پوشش مساحت ها با دهانه های بزرگ و زیبایی معماری که دارند، کاربرد زیادی دارند در طراحی سازه ها علاوه برضوابط طراحی، مسائل اقتصادی نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشند محاسبه طرحی بهینه توسط الگوریتم هایی انجام می پذیرد که تابعی از پارامترهای اقتصادی را به عنوان تابع هدف انتخاب کرده و همگام با ارضا شرایط طراحی، آن را حداقل یا حداکثر می نماید در این مقاله به منظور افزایش سرعت و دقت نتایج بهینه در مسایل دارای متغیرهای زیاد از نظریه اتوماتای سلولی به همراه الگوریتم ژنتیک استفاده گردیده است روش اتوماتای سلولی بر مبنای اندرکنش محلی اعضا استوار بوده و به علت پردازش موازی اطلاعات در این روش به عنوان ابزاری توانمند در زمینهبهینه سازی می باشد در این مقاله با استفاده از روش اتوماتای سلولی به تحلیل و طراحی همزمان خرپاهای فضایی در سطح محلی پرداخته شده که پس از همگرایی روش منجر به طرح بهینه سازه در سطح کلی می گردد در روش اتوماتای سلولی که بر تحلیل و طراحی همزمان استوار بوده عموما از طرح تمام تنیده Fully Stressed Design اعضا استفاده می گردد که این روش توانایی در نظر گرفتن قید تغییرمکان را نداشته از این رو از الگوریتم ژنتیک برای طراحی در سطح سلولی استفاده شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
اصغر رسولی
دانشجوی دکتری عمران عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
حجت الله ورع
کارشناس ارشد سازه، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز
شیوه ارجاع
�سولی، اصغر و ورع، حجت الله،1391،بهینه سازی وزن و نسبت ارتفاع به دهانه در گنبدهای فضاکار یک لایه با استفاده از الگوریتم ژنتیک سلولیCGA)،نهمین کنگره بین الملی مهندسی عمران،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنگره بین الملی مهندسی عمران19 اردیبهشت 1391 · اصفهان