احیای نمادین دروازه های تاریخی اصفهان راهکاری برای پیوند هویت فرهنگی و توسعه پایدار گردشگری

چکیده مقاله

اصفهان، شهری با قدمتی چندهزارساله، به عنوان یکی از مراکز اصلی تاریخ، فرهنگ و تمدن ایران شناخته می شود در گذشته ای نه چندان دور، این شهر با دروازه هایی محصور بود که نه تنها نقش دفاعی و ارتباطی داشتند، بلکه نمادی از شکوه، هویت و معماری ایرانی اسلامی به شمار می آمدند با گذر زمان، تخریب ها، گسترش شهر و تحولات اجتماعی اقتصادی، امروزه اثری از این دروازه ها باقی نمانده و تنها نام و خاطره شان در منابع تاریخی و حافظه جمعی زنده است احیای نمادین این عناصر تاریخی، فرصتی است نه تنها برای حفظ میراث فرهنگی، بلکه برای بازآفرینی فضاهای شهری بازسازی نمادین دروازه های اصفهان می تواند هویت شهر را احیا کند، پلی میان گذشته و حال بسازد و به توسعه پایدار گردشگری، جذب سرمایه های فرهنگی و اقتصادی، بهبود کیفیت منظر شهری، ایجاد جاذبه های تفریحی و تقویت حس تعلق شهروندان منجر شود این مقاله به معرفی دروازه های دوره صفوی اصفهان، کارکرد و زمان تخریب آنها می پردازد و با تحلیل معماری شان، به احیای نمادین این دروازه ها می پردازد در این راستا، نگاهی به تجربه احیای بافت های قدیمی شهرهای گردشگری مشهور جهان مانند پاریس، فاس و استانبول خواهد داشت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امیرسپهر میرزاجوادی

مهدی میرزاجوادی

مهدی میرزاجوادی

امیرسپهر میرزاجوادی

میرزاجوادی، امیرسپهر و میرزاجوادی، مهدی،1404،احیای نمادین دروازه های تاریخی اصفهان راهکاری برای پیوند هویت فرهنگی و توسعه پایدار گردشگری،کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار،خرم آباد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار15 مهر 1404 · خرم آباد