چکیده مقاله
رشد شتابان و ناموزون کالبدی در شهر اردبیل طی دهه های اخیر موجب ظهور چالش هایی همچون گسست اجتماعی، افزایش سکونت گاه های ناکارآمد، مصرف بالای انرژی و کاهش کیفیت زندگی شهری گردیده است در چنین شرایطی، بازآفرینی محله های ایرانی با تکیه بر ارزش های فرهنگی و معماری بومی می تواند به عنوان راهکاری برای دستیابی به توسعه ی درونی پایدار مورد توجه قرار گیرد هدف پژوهش حاضر، ارائه الگویی تلفیقی برای بازآفرینی محله های شهری اردبیل در عصر دیجیتال، با تاکید بر هویت فرهنگی و سازگاری اقلیمی می باشد روش تحقیق از نوع کاربردی توسعه ای و با رویکرد توصیفی تحلیلی طراحی شده است داده ها به صورت اسنادی و میدانی گردآوری گردید؛ ابزارهای تحلیل شامل آمار توصیفی، تحلیل عاملی اکتشافی EFA برای دسته بندی شاخص ها، مدل های تصمیم گیری چندمعیاره AHP/ANP و PROMETHEE برای وزن دهی و اولویت بندی محلات و تحلیل فضایی در محیط GIS بوده است جامعه آماری شامل ۳۵۲ نفر از شهروندان اردبیل و ۳۸ نفر از خبرگان و کارشناسان شهری می باشد یافته ها نشان می دهد که تقویت شاخص های فرهنگی اجتماعی و بهره گیری از اصول معماری اقلیمی در کنار فناوری های هوشمند، می تواند مسیر توسعه ی درونی اردبیل را به سمت عدالت فضایی، صرفه جویی انرژی، ارتقای کیفیت زندگی و باززنده سازی هویت شهری هدایت کند در نهایت، الگوی پیشنهادی یک چارچوب ترکیبی ارائه می دهد که بازآفرینی سنتی و نوآوری دیجیتال را در راستای تحقق توسعه پایدار شهر اردبیل درهم می آمیزد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدیان، میلاد،1404،بازآفرینی محله ی ایرانی در عصر دیجیتال ارائه ی الگوی توسعه ی درونی پایدار با تاکید بر هویت فرهنگی و سازگاری اقلیمی مطالعه ی موردی: شهر اردبیل،کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار،خرم آباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار15 مهر 1404 · خرم آباد