چکیده مقاله
در سال های اخیر، بافت های فرسوده و تاریخی در شهرهای ایران، به ویژه شهرهای دارای سابقه تمدنی، به نقاطی با خطرپذیری بالا در برابر بلایای طبیعی تبدیل شده اند شهر خرم آباد نیز با پیشینه تاریخی غنی، دارای محله هایی است که هم در زمره بافت فرسوده و هم در حوزه تاریخی قرار گرفته اند این تحقیق با هدف بررسی میزان تاب آوری اجتماعی و کالبدی این محلات در برابر مخاطراتی مانند زلزله و سیل انجام شده و تلاش دارد با استفاده از داده های میدانی و تحلیل تطبیقی، راهکارهایی برای افزایش پایداری این مناطق ارائه دهد روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق توزیع پرسش نامه در میان ساکنان محله های پشت بازار، درب باباطاهر، علی آباد و گل سفید گردآوری شده است نتایج به دست آمده نشان می دهد که ساختار کالبدی این محلات، به دلیل قدمت بالا، مصالح سنتی و عرض کم معابر، در مقابل بلایای طبیعی بسیار آسیب پذیر است همچنین تاب آوری اجتماعی این مناطق به علت کمبود نهادهای محلی، نبود آموزش های بحران و ضعف مشارکت جمعی در سطح پایینی قرار دارد بررسی سیاست های رسمی در زمینه نوسازی و بازآفرینی شهری نشان می دهد که با وجود تدوین ضوابط حمایتی برای این مناطق، موانعی مانند نداشتن سند رسمی، پیچیدگی در روند تجمیع و مشکلات اقتصادی ساکنان، اجرای این طرح ها را با مشکل مواجه کرده است در پایان، پیشنهادهایی مانند مقاوم سازی هدفمند، ایجاد فضاهای باز برای مواقع اضطراری، آموزش مدیریت بحران و تقویت مشارکت ساکنان برای ارتقاء تاب آوری این محلات ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ولتشاه، احمدرضا،1404،بررسی تطبیقی تاب آوری کالبدی و اجتماعی بافت های فرسوده شهری خرم آباد در برابر سوانح طبیعی،کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار،خرم آباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار15 مهر 1404 · خرم آباد