کاربرد روش همگرایی – همجواری در مقاطع غیر دایروی

چکیده مقاله

از بین روشهای مختلفی که امروزه برای طراحی پوشش تونلها به کار میرود ، روش همگرایی – همجواری یکی از مناسبترین روشها میباشد ، این روش در عین سادگی مفهوم مسأله اندرکنش سازه و خاک را به بهترین وجه نشان میدهد به علاوه در این روش حساسیت مسأله نسبت به خصوصیات خاک ، سختی پوشش و تأخیر در نصب آن به سادگی مشاهده میشود یکی از فرضیاتی که برای ساده سازی محیط در این روش به کار گرفته شده است ، فرض دایره ای شکل بودن مقطع میباشد ، در نتیجه در مورد مقاطعی که به شکل دایره نیستند ، شکل بستة محاسبات غیر ممکن و استفاده از روشهای عددی و مدلسازی هر شکل خاص ، اجباری میباشد همچنین در موارد اجرایی واقعیت این است که تعداد کمی از حفاریهای زیرزمینی دایره ای شکل هستند با دقت مختصری در فرم بستة محاسبه جابه جایی برای فشار صفر میتوان این فرم بسته را تبدیل به انتگرال عددی نمود ، که در اینصورت محدودیت شکل دایره ای مقطع حذف و نتایج قابل تعمیم به شکل دلخواه هندسی میگردد علاوه بر آن فرض یکسان بودن فشار در محدودة حفاری میتواند به صورت نسبی اصلاح گردد ، که حدود اعتبار روش را افزایش خواهد داد در این مقاله سعی شده است که الگوریتم انجام عملیات فوق ارائه شده و تغییر حدود اعتبار روش بدست آید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شهرام وهدانی

استادیار دانشکده فنی دانشگاه تهران

اورنگ فرزانه

استادیار دانشکده فنی دانشگاه تهران

مهسا برنده

دانشجوی کلرشناسی ارشد دانشکده فنی دانشگاه تهران

وهدانی، شهرام و فرزانه، اورنگ و برنده، مهسا،1380،کاربرد روش همگرایی – همجواری در مقاطع غیر دایروی،پنجمین کنفرانس تونل ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس تونل ایران21 آبان 1380 · تهران