بررسی دوام بتن خودتراکم به عنوان مصالح تعمیری

چکیده مقاله

در گذشته عموما مبنای پذیرش بتن بدون توجه به دوام آن فقط میزان مقاومت آن بوده درصورتیکه افزایش روز افزون هزینه تعمیرات و احداث مجدد سازه های تخریب شده بخش عمده ای از بودجه پروژه های عمرانی را به خود اختصاص می دهد این مهم مهندسان را مجبور می کند که دوام بتن های تولیدی را ج دی بگیرند در خاورمیانه و بویژه در سواحل خلیج فارس نیز شرایط گرم آب و هوایی دریا و وجود نمک در آبهای زی ر زمینی مشکل خوردگی را افزایش داده است، در حال حاضر استفاده از بتن خودتراکم ب ه عنوان یکی از مصالح نوین در دنیا مطرح و با پیشرف ت های روزافزونی همراه است و تحقیقات زیادی در دنیا برروی خواص دوام ای ن بتن در حال انجام است در این تحقیق دوام بتن خود متراکم به عنوان مصالح تعمیری مورد ارزیابی قرار می گیرد یک نوع بتن معمولی و 7 نوع بتن خودتراکم با ترکیبات متفاوت شامل پودرسنگ آهک ، میکروسیلیس ، لاتکس استایرن بو تادین و الیاف پلی پروپیلن ساخته شده و علاوه بر انجام آزمایشات رئولوژی ، آزمایشهای مقاومت فشاری ، خوردگی میکروپیل ، جذب آب حجمی ، جذب آب موئینه و مقاومت الکتریکی بر روی کلیه نمونه ها انجام ش د نتایج نشان می دهد که بتن خودتراکم حاوی میکروسیلیس و لاتکس است ا یرن بوتادین بیشترین مقدار مقاومت الکتریکی و کمترین میزان خوردگی میلگرد را دارد همچنین این بتن بهترین عملکرد را در آزمایش جذب آب حجمی و جذب آب موئینه نشان داده است