امضای دیجیتال و ملزومات آن

چکیده مقاله

حجم انبوهی از نیاز ها باعث می شود که در تدوین ساختار گواهینامه های دیجیتالی، پراکندگی و ناهمگونی بوجود بیاید لذا قبل از هک چیز به استاندارد منعطف و جهانی برای توصیف، سازماندهی و ایجاد گواهینامه های دیجیتالی نیاز خواهیم داشت استاندارد X 509 برای گواهینامه های دیجیتالی در سال 1988 توسط ITU T بمنظور ایجاد یک شکل متحد و یکنواخت جهانی برای گواهینامه های دیجتالی تصویب و معرفی شد این استاندارد که امروزه کاربرد بسیار گسترده ای یافته است تا به امروز سه بار بهبود یافته و اکنون نسخه سوم آن با ویژگی ها فراوان و انعطاف پذیری چشمگیر در دسترس عموم است در این استاندارد مرکز صدور گواهینامه باید برای یک شخص حقیقی یا حقوقی یا برای یک آدرس پست الکترونیکی، آدرس DNS یا اشیاء گواهینامه X 509 با ساختار استاندارد، تولید و آن را امضاء کند در حقیقت X 509 روشی برای تعریف و تبیین گواهینامه های دیجیتالی است در این مقاله در مورد امضا دیجیتالی و ملزومات آن بحث می نماییم

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی ناصریان

دانشکده فناوری اطلاعات، دانشگاه آزاد اسلامی،واحد الکترونیکی، تهران، ایران

رزیتا جمیلی اسکویی

گروه مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات، واحد مهدیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، مهدیشهر، ایران

سابینا نوبری

گروه مدیریت فناوری اطلاعات واحد تهران جنوب دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

ناصریان، علی و جمیلی اسکویی، رزیتا و نوبری، سابینا،1398،امضای دیجیتال و ملزومات آن،دومین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در مهندسی برق، کامپیوتر، مکانیک و مکاترونیک در ایران و جهان اسلام،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در مهندسی برق، کامپیوتر، مکانیک و مکاترونیک در ایران و جهان اسلام30 شهریور 1398 · کرج