چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف واکاوی ژرف و همه جانبه تاثیرات پارادایم شکن فناوری هوش مصنوعی بر اکوسیستم طراحی گرافیک انجام شده است این مطالعه از منظر روش شناسی ترکیبی از رویکرد توصیفی تحلیلی و مطالعه نظام مند اسناد Systematic Review است که در آن داده های حاصل از تحلیل محتوای کیفی بیش از ۸۰ منبع معتبر علمی بین المللی و داخلی شامل مقالات، کتب، گزارش های صنعتی و مصاحبه های تخصصی در بازه زمانی ۱۴۰۳ ۱۳۹۸ و ۲۰۲۴ ۲۰۱۹ با روش مثلث سازی Triangulation اعتبارسنجی شده اند یافته های بنیادین تحقیق حکایت از آن دارد که هوش مصنوعی فراتر از یک ابزار کمکی در قامت یک «سوژه خلاق و معمار» پاردایم های جدید زیبایی شناسی ظاهر شده است این فناوری با بازتعریف مفاهیمی چون «اصالت»، «نبوغ» و «فرآیند ابداع»، سه تحول کلان را شتاب بخشیده است: نخست دموکراتیک سازی رادیکال تولید بصری با کاهش وابستگی به مهارت های فنی، گذار نقش طراح از «مصورگر» به کارگردان خلاق و فیلسوف بصری، و سوم تولد چرخه حیات طراحی تعاملی و تکاملی که در آن ایده اولیه در گفت وگوی پویای انسان الگوریتم تکامل می یابد با این حال این انقلاب همراه با چالش های هویتی و اخلاقی عمیقی از جمله بحران مالکیت معنوی در آثار مشترک انسان ماشین، خطر همگرایی سبکی Stylistic Convergence ، دستی دوم، و ابهام در ارزیابی کیفیت هنری است مقاله حاضر با ارائه یک مدل مفهومی یکپارچه برای همکاری خلاق و نیز پیشنهاد چارچوبی اخلاقی حقوقی، راهکارهایی برای بهینه سازی این هم زیستی و هدایت آن به سمت ارتقای کیفی صنعت طراحی ارائه می دهد شواهد کمی نشان می دهد این ادغام می تواند بازدهی زمانی را تا ۸۰٪ افزایش و هزینه های تولید محتوا را تا ۷۵٪ کاهش دهد، حال آنکه پیامدهای کیفی آن دگرگونی در سرشت تجربه زیبایی شناختی جامعه است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رجمند، میلاد و یوسفلی، امین،1404،انقلاب بصری چگونه هوش مصنوعی فرآیند خلاقیت در گرافیک را متحول می کند؟،دوازدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در مهندسی برق، کامپیوتر، مکانیک و مکاترونیک در ایران و جهان اسلام،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در مهندسی برق، کامپیوتر، مکانیک و مکاترونیک در ایران و جهان اسلام16 اسفند 1404 · تهران