بررسی روش های جدید احیای بیولوژیکی خاک در بیابان زدایی

چکیده مقاله

بیابان ها از جمله اکوسیستم های خشک جهان بوده که سطح وسیع و قابل توجهی از خشکی های کره زمین را در بر می گیرند بیابان های طبیعی بر اساس موقعیت های جغرافیایی و اقلیمی به وجود آمده و عموما سابقه طولانی دارند این اکوسیستم های خشک محل زیست و فعالیت بسیاری از گیاهان و جانوران بوده و دارای ظرفیت های اقتصادی مانند گردشگری و معادن نمک می باشند بیابان زایی پدیده ای است که در طی آن اراضی قابل کشت به دلایلی همچون چرای سنگین دام و تخریب مراتع، جنگل تراشی، تغییر کاربری زمین های کشاورزی و تغییرات اقلیمی به زمین های غیرقابل استفاده تبدیل می شوند بیابان زایی در مناطق شمال آفریقا، آسیای مرکزی، آمریکای شمالی و جنوبی و حتی در جنگل های آمازون نیز رو به گسترش است و اگر جلوی آن گرفته نشود می تواند منجر به ورشکستگی اکولوژیکی گردد روز هفدهم ژوئن، از طرف سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی مقابله با بیابان زایی نامگذاری شده و کنوانسیون بیابانزدایی سازمان ملل و منشور آن جز اسناد الزام آور بین المللی محسوب می شود شیوه های اجرا شده رایج در بیابانزدایی، شامل مالچ پاشی و کاشت نهال بوده که معایب خاص خود را دارند در روش های جدید مبارزه با بیابان ها از منابع بیولووژیکی جهت تثبیت و افزایش حاصلخیزی خاک استفاده می شود در این مقاله به روش های احیای بیولوژیکی جدید در مقابله با بیان زاییپرداخته خواهد شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالله کاویانی راد

دانشجوی کارشناسی علوم و مهندسی خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

مهدی زارعی

دانشیار بخش علوم و مهندسی خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

مهروز رضائی

استادیار بخش علوم و مهندسی خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

کاویانی راد، عبدالله و زارعی، مهدی و رضائی، مهروز،1399،بررسی روش های جدید احیای بیولوژیکی خاک در بیابان زدایی،کنگره بین المللی علوم و صنایع غذایی، کشاورزی و امنیت غذایی،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنگره بین المللی علوم و صنایع غذایی، کشاورزی و امنیت غذایی30 شهریور 1399 · کرج