چکیده مقاله
کودکان و نوجوانان به عنوان شهروندانی که در مسیر جامعه پذیری قرار دارند و در طول حیات خویش همواره با مخاطراتگوناگونی روبه رو می باشند، نیازمند حمایت های مادی و معنوی بوده و فقدان این حمایت ها مشکلات بسیاری را پیش روی آنها خواهد نهاد در این میان، دسته ای از این شهروندان بنا به جهات مختلفی وارد عرصه بزهکاری شده و لاجرم با دستگاه عدالتکیفری مواجهه خواهند داشت بر این اساس، پاسخگوبودن آن ها در قبال رفتارهای ضد یا خلاف هنجارهای جامعه در فرایندکیفری، مطابق اصول و قواعد حقوق کیفری و در رویارویی با کنشگران این فرایند ، به جریان خواهد افتاد حقوق کیفری ایران ازبدو تاسیس عدلیه در فراز و نشیب های خاص در خصوص عدالت کیفری اطفال و نوجوانان قرار داشته که حاصل این تحول بهصورت قوانین و لوایح نمود خارجی یافته است و به طور کلی کاملا محسوس در تلازم و وابستگی به فقه و شرع بوده است قانونمجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ با بهره گیری ازفقه امامیه اسناد بین المللی و و تجارب حقوقی کشورهای دیگر در این زمینه دیدگاهجدیدی رااتخاذ کرده که بر اساس مجازات های متفاوت مثل حدود و تعزیرات و سن افراد مسئولیت کیفری اطفال و نوجوانانمتغیر است به نظر می رسد که تعیین سن واحدی به عنوان سن رشد بدون در نظر گرفتن جنسیت طفل و البته به صورت مشترکبرای هر دو دسته جرایم غیر تعزیری وتعزیری میتواند در رفع اشکالات فوق الذکر کارآیی داشته و همگام با قوانین بین المللی پیش رفت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمانی ملایوسف، ایران و مجیدی، هاله و کریمی، پروانه،1403،بررسی مسولیت کیفری بزه کودکان در جرائم مستوجب قصاص،دهمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق29 شهریور 1403 · تهران