بررسی جایگاه حقوقی نخست وزیران در زمان رضا شاه) نقش واقعی یا تدارکاتچی)

چکیده مقاله

دوره سلطنت رضاشاه پهلوی ۱۳۰۴ ۱۳۲۰ش یکی از مقاطع مهم تحول ساختار قدرت سیاسی در ایران معاصر است که در آن جایگاه حقوقی و واقعی نخست وزیران دستخوش تغییرات اساسی شد این پژوهش با رویکرد تاریخی تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانه ای به بررسی نقش نخست وزیران در ساختار قدرت دوره رضاشاه می پردازد و این پرسش را مطرح می کند که آیا نخست وزیران در این دوره دارای نقش اجرایی و تصمیم ساز واقعی بودند یا صرفا در حد تدارکاتچی و مجری اراده شاه عمل می کردند یافته های پژوهش نشان می دهد که با تمرکز شدید قدرت در شخص رضا شاه پهلوی و تضعیف نهادهای مشورتی و حزبی نخست وزیران بیش از آنکه دارای استقلال حقوقی و سیاسی باشند در چارچوب اراده سلطنتی عمل می کردند با این حال در برخی مقاطع و در میان برخی چهره ها مانند محمدعلی فروغی تلاش هایی برای ایفای نقش مدیریتی مستقل مشاهده می شود اما این موارد استثنایی بوده و ساختار کلی قدرت را تغییر نمی دهد در نتیجه می توان گفت جایگاه نخست وزیران در این دوره بیشتر اجرایی وابسته بوده تا تصمیم ساز مستقل

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امید کفاشی

کارشناسی ارشد تاریخ و مدیریت دولتی گرایش مالیه و بودجه دانشگاه ارومیه و آزاد بناب

کفاشی، امید،1405،بررسی جایگاه حقوقی نخست وزیران در زمان رضا شاه) نقش واقعی یا تدارکاتچی)،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 خرداد 1405 · تهران