چکیده مقاله
این مقاله به تحلیل جامع مفاهیم برنامه ریزی اجتماعی و رفاه اجتماعی از منظر مارکسیسم علمی می پردازد هدف اصلی این پژوهش بررسی ریشه های ساختاری نابرابری در جوامع سرمایه داری و پیامدهای آن بر رفاه اجتماعی با تکیه بر چارچوب نظری مارکسیسم علمی است روش تحقیق ترکیبی از تحلیل نظری، مطالعه اسنادی و بررسی تجربیات تاریخی خواهد بود ابتدا مبانی نظری مارکسیسم علمی شامل ماتریالیسم تاریخی، نیروهای مولد و روابط تولید و شکل گیری طبقات اجتماعی تشریح می شود سپس مفهوم مالکیت خصوصی، رابطه کار و سرمایه و استثمار از منظر مارکس مورد بحث قرار گرفته و پیامدهای طبقاتی آن بر رفاه اجتماعی تحلیل می گردد مقاله به نقد ناکارآمدی های سرمایه داری از جمله نابرابری های ساختاری، بیگانگی، فقر و محرومیت می پردازد در ادامه برنامه ریزی اجتماعی در جوامع سرمایه داری و نقش دولت رفاه همراه با محدودیت های آن از منظر مارکسی بررسی می شود تجربیات تاریخی برنامه ریزی اجتماعی در جوامع سوسیالیستی، نقاط قوت و ضعف آنها و مقایسه تطبیقی با مدل های سرمایه داری مورد ارزیابی قرار می گیرد همچنین دولت رفاه از نگاه مارکسی به عنوان ابزاری برای مهار بحران سرمایه داری مورد نقد قرار گرفته و میزان موفقیت آن در حل ریشه ای نابرابری سنجیده می شود پیامدهای نابرابری ساختاری، ابعاد مختلف رفاه اجتماعی از جمله فقر، نابرابری آموزشی و بهداشتی، شکاف طبقاتی و ناامنی اجتماعی، مورد تحلیل قرار می گیرد بخش پایانی مقاله به بررسی معاصر، شامل تاثیر جهانی شدن، دیجیتال سازی و تغییر ساختار کار بر رفاه اجتماعی از منظر مارکسی و ارائه راهکارهای پیشنهادی بر اساس مارکسیسم علمی مانند اصلاح ساختارهای تولید، افزایش مالکیت اجتماعی، تقویت نهادهای حمایتی، برنامه ریزی متمرکز و دموکراتیک و توسعه نظام های بازتوزیعی، اختصاص دارد اهمیت رویکرد مارکسی در فهم عمیق تر رفاه اجتماعی و ارائه راهبردهای تحول آفرین از نتایج اصلی این پژوهش خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�انم، رستا و فدایی ده چشمه، حمید،1405،تحلیل برنامه ریزی و رفاه اجتماعی بر اساس مارکسیسم علمی،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 خرداد 1405 · تهران