چکیده مقاله
بیماری پارکینسون یک بیماری مزمن و پیشرونده همراه با زوال سلول های عصبی است که منجر به اختلالات حرکتی می شود متوسط سن ابتلا به بیماری پارکینسون بین ۶۵ تا ۷۰ سال است و بطور متوسط ۱ درصد از جمعیت عمومی به این بیماری مبتلا هستند افسردگی یکی از مهمترین اختلالات روانی در این بیماران است و بین ۳۰ تا ۴۰ درصد از این بیماران علائم افسردگی از خود بروز می دهند این بیماران علائم شدیدتری از بیماری پارکینسون را نشان می دهند لذا درمان افسردگی می تواند با بهبود کیفیت زندگی در این بیماران همراه باشد به منظور انجام مطالعه ی حاضر، داده ها با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی Scopus ، Medline/Pubmed ، Science Direct ، Google Scholar ، ISI Web of Science ، Embase و EBSCO جمعآوری شدند همچنین برای مقالات فارسی از پایگاه های SID ، Iran Medex ، Irandoc و Google Scholar استفاده شد در این مطالعه مشخص شد که داروهای مهارکننده ی انتخابی بازجذب سروتونین پراستفاده ترین داروها در میان بیماران هستند که عوارض کمی دارند اما مقاومت به این گروه دارویی در بیماران مبتلا به پارکینسون قابل توجه است از طرفی استفاده از داروهای ضداضطراب سه حلقه ای به دلیل عوارض جانبی قابل توجهی که دارند محدود شده است، همچنین درمان با آگونیست های دوپامین نظیر پرامیپکسول می تواند یک درمان موثر هم در افزایش خلق و هم در بهبود کیفیت زندگی در این بیماران باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هماسبی دهکردی، حسین و علیخانی فرادنبه، پرنا،1400،مروری بر درمان های دارویی افسردگی در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون،دومین کنفرانس ملی مطالعات آسیب شناسی روانی و روش های نوین درمان،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی مطالعات آسیب شناسی روانی و روش های نوین درمان14 بهمن 1400 · تهران