اثربخشی درمان دیالکتیک بر کاهش رفتارهای تکانشی اختلال شخصیت مرزی بیمارستان محرری شیراز

چکیده مقاله

اختلال شخصیت مرزی، یکی از اختلال های شخصیت و شایع ترین در آن روان پزشکی است مشخصه اصلی شخصیت مرزی، بی ثباتی هیجانی است تکانش گری یکی دیگر از تصویر بالینی بیماران مرزی است ولخرجی های زیاد برقراری روابط جنسی ناایمن، پرخوری، سوءمصرف مواد و دارو نمونه ای از رفتارهای تکانه ای آنان است خودکشی و رفتارهای خود آسیب رسان در میان این بیماران امری رایج و معمول است در این تحقیق به بررسی اثربخشی درمان دیالکتیک بر کاهش رفتارهای تکانشی اختلال شخصیت مرزی بیمارستان محرری شیراز پرداخته شد این تحقیق در چارچوب طرح تجربی موردی با استفاده از طرح خطوط پایه چندگانه پلکانی انجام شد جامعه آماری مدنظر هشت بیمار اختلال شخصیت مرزی، بستری در بیمارستان محرری شیراز در سال ۱۴۰۲ بود نمونه گیری بر اساس نمونه گیری غیر احتمالی هدفمند صورت گرفت خط پایه با استفاده از مصاحبه بالینی نیمه ساختار یافته برای اختلال های محور دو SCID II و مقیاس تکانش گری بارات صورت گرفت پس از تعیین خط پایه، جلسات درمان به مدت ۱۲ جلسه یک ساعته در هفته، در اتاق روانشناسی این مرکز به صورت انفرادی برگزار شد نتایج نشان داد که درمان به شیوه طرح واره درمانی تاثیر معناداری بر کاهش رفتارهای تکانشی بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهیار پویامهر

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد مرودشت، فارس، ایران

سارا پژمان

دانشجوی کارشناسی روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد مرودشت، فارس، ایران

پویامهر، مهیار و پژمان، سارا،1403،اثربخشی درمان دیالکتیک بر کاهش رفتارهای تکانشی اختلال شخصیت مرزی بیمارستان محرری شیراز،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز