جلوگیری از نشست در زمین های سست شهری با نگرش کنترل هسته –…

چکیده مقاله

کنترل نشست در اعماق کم و محیط های حساس یکی از مهم ترین عملیات مهندسی تونل است دراین تحقیق پس از تحلیل عددی نشست تونل خط A مترو قم بوسیله نرم افزار FLAC۳D که توسط TBM EPB حفر شده است و به دنبال آن معرفی روش حفاری مناسبی که با توجه به امکانات موجود در داخل کشور، علاوه بر میزان نشست کم این امکان را بدهد که هزینه و زمان ساخت یک سازه زیرزمینی با درجه قابل قبولی از دقت پیش بینی شود، روش جدید حفاری که برمبنای تحلیل تغییر شکل های کنترل شده در سنگ و خاک بنا شده است، معرفی شد با تحلیل عددی نشست حفاری با نگرش کنترل هسته جبهه کار ، نتایج حاصل از روشعددی و رفتار نگاری سطحی با یکدیگر مقایسه شده است مقایسه نتایج مدل سازی و نتایج حاصل از ابزاربندی بیانگر صحت روند مدل سازی می باشد مقدار ماکزیمم نشست درمقطع ۲۰۰ ۷ در حین حفاری با TBM EPB در روش عددی ۷/۹۶۴ میلی متر و در واقعیت ۸/۸۴۵ میلی متر شده است با توجه به رویکرد کنترل هسته جبهه کار مقدار ماکزیمم نشست ۴/۰۵۴ میلی متر با کاهش تقریبا ۴ میلی متری نسبت به روش عددی حفاری با TBM EPB بدست آمده است بوسیله پروفیل طولی، در این روش مقدار ماکزیمم نشست تقریبا در فاصله حدود ۱۵ متری در پشت جبهه کار، که نسبت به حفاری با TBM EPB در فاصله حدود ۲۲/۵متری در پشت جبهه کار ثابت شده است که این کاهش ۷/۵ متری بوسیله حفاری با نگرش کنترل هسته جبهه کار در پشت جبههکار و همچنین کاهش ۵/ ۱ متری جلوی جبهه کار نشان دهنده صحت کنترل هسته جبهه کار و درنتیجه صحت کنترل نشستاست