سیاست فرهنگی شهری و بازنمایی طبقه در فضاهای عمومی در ایران: مطالعه ای انتقادی در بستر شهرهای ایران

چکیده مقاله

فضاهای عمومی در شهرهای ایران نه تنها عرصه های کالبدی برای تردد و تعامل اند بلکه صحنه هایی اجتماعی هستند که در آنها، طبقه هویت و قدرت به صورت روزمره اجرا و بازنمایی می شوند این پژوهش با بهره گیری از رویکرد جامعه شناسی شهری و با اتکا به نظریات گافمن، زیمل و کاستلز به بررسی این مسئله می پردازد که سیاست فرهنگی شهری چگونه بر بازنمایی طبقات اجتماعی در فضاهای عمومی تاثیر می گذارد و این بازنمایی ها چگونه در کنش های روزمره، تعاملات چهره به چهره و تجربه زیسته شهروندان بازتولید می شوند از منظر گافمن، فضاهای عمومی صحنه های نمایشی هستند که در آن افراد با استفاده از نشانه های ظاهری، سبک، پوشش، رفتار و مصرف طبقه اجتماعی خود را اجرا می کنند زیمل نشان می دهد که زندگی شهری با ریتم سریع، محرک های متعدد و برخوردهای گذرا نوعی فردیت نمایشی و تمایز طبقاتی را در فضاهای عمومی تقویت می کند کاستلز نیز با مفهوم فضای جریان ها توضیح می دهد که چگونه سیاست فرهنگی شهری از طریق رسانه ها، بیلبوردها، جشنواره ها و نمادهای شهری الگوهای خاصی از سبک زندگی و طبقه را برجسته می سازد یافته های پژوهش نشان می دهد که سیاست فرهنگی شهری در ایران اغلب به بازنمایی طبقه متوسط و فرادست به عنوان سوژه های مطلوب شهری منجر می شود، در حالی که طبقات فرودست در فضاهای عمومی یا نامرئی می شوند یا به عنوان دیگری شهری بازنمایی می گردند این مقاله نتیجه می گیرد که برای تحقق عدالت نمادین، سیاست فرهنگی شهری باید به تنوع طبقاتی، چندصدایی و تجربه زیسته گروه های مختلف توجه بیشتری نشان دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

میثم فیروزمند بستان آباد

شهردار ناحیه ۱ منطقه ۱۷ تهران

فیروزمند بستان آباد، میثم،1405،سیاست فرهنگی شهری و بازنمایی طبقه در فضاهای عمومی در ایران: مطالعه ای انتقادی در بستر شهرهای ایران،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 خرداد 1405 · تهران