چکیده مقاله
امروزه کالاهای فراوانی در بازار وجود دارد مصرف کنندگان غالبا با طرز استفاده آنها آشنایی ندارند چراکه این کالاها از پیچیدگی هایی برخوردارند که بجز افراد متخصص کسی نمی تواند از این کالاها بهره برداری بهینه داشته باشد و خطرات و مضرات آنها را پیش بینی نماید پس چاره ای جز ارائه ای اطلاعات فنی و تخصص کالا وجود ندارد با توجه به این مهم منطقی است که تولیدکنندگان و عرضه کنندگان را مکلف به ارائه ی اطلاعات نمود و آنها را در قبال سکوت نسبت به اطلاعات ضروری و مضرات و خطرات کالا مسئول شناخت لذا لازم است تحقیقاتی پیرامون مسئولیت ناشی از سکوت در منابع فقهی و حقوقی صورت گیرد در مبانی فقهی نیز مبانی قابل توجهی وجود دارد که لزوم ارائه اطلاعات را تایید نموده و با استناد به این مبانی فقهی می توان ساکت خاطی را مسئول شناخت پرسش اصلی تحقیق حاضر این است که مبانی و آثار مسئولیت ناشی از سکوت چیست؟ در فقه امامیه قاعده ای وجود دارد که می تواند مبنای اصلی مسئولیت فرد ساکت باشد و آن قاعده تحذیر است بر اساس این قاعده فردی که نقض سکوت نموده مسئول خسارت و آسیب ناشی از رفتار خود نخواهد بود و بنابر قاعده اقدام عدم اعتنای زیان دیده سبب اصلی شناخته شده و فرد تحذیر کننده مسئول نیست در حقوق ایران نیز مبانی متعددی در اثبات مسئولیت ناشی از سکوت وجود دارد مانند تعهد به ارائه ای اطلاعات و مبانی الزام به عدم سکوت می تواند به مثابه ی تعهد قانونی و یا قراردادی مورد توجه قرار گیرد که به ترتیب ریشه در نظم عمومی و اراده طرفین دارد آثار مسئولیت مدنی ناشی از سکوت با کمی اختلاف می تواند تابع قواعد عمومی مسئولیت مدنی بر مبنای تقصیر و تسبیب و باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارعی، محمدرضا،1405،مسئولیت مدنی ناشی از سکوت،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 خرداد 1405 · تهران