چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تاثیر تمرین گروهی رقابتی و زوجی و گروهی مشارکتی بر یادگیری مهارت طناب زنی انجامگرفت بدین منظور ۳۶ دانش آموز پسر با دامنه سنی ۱۰ تا ۱۲ مدارس ابتدایی منطقه عشایری استان کهگیلویه و بویراحمدانتحاب شدند و در سه گروه رقابتی گروهی مشارکتی گروهی و مشارکتی زوجی قرار گرفتند پس از پیش آزمون سهگروه به مدت ۶ جلسه مهارت های طناب زنی را تمرین کردند آزمون اکتساب در پایان جلسات دوم چهارم و ششم و آزمونیادداری نیز ۷۲ ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی گرفته شد سپس پیش آزمون فرض های نرمال بودن داده هاء همگنیشیب رگرسیون و پیش فرض کرویت با استفاده از آزمون شاپیروویلک، آزمون تحلیل واریانس و آزمون موچلی بررسی شد برای بررسی اثرات درون گروهی در طی جلسات اکتساب از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد برایبررسی اثرات یادداری در هر گروه از آزمون t زوجی و برای مقایسه یادداری در گروه های تحقیق از آزمون کوواریانساستفاده شد سطح معنی داری برای تمامی آزمون ها α≤۰/۰۵ در نظر گرفته شده است جهمت گردآوری داده های نتیجه ازآزمون ۱۵ تانیه طناب زدن استفاده شد و جهت گردآوری داده های فرآیند از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد تمامیعملیات آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ انجام گرفت نتیجه گیری: بنابراین تمرین مشارکتی گروهی بر یادگیری مهارت های طناب زنی بیشترین تاثیر را دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�واجوی، داریوش و افخمی، صمد،1402،تاثیر تمرین زوجی و گروهی مشارکتی و گروهی رقابتی بر یادگیری مهارت طناب زنی دانش آموزان،هفتمین کنفرانس ملی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی30 خرداد 1402 · تهران