چکیده مقاله
هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر مقادیر بیان ژنی گیرنده کانابینوئیدی نوع ۱ در بافت مغزموش های صحرایی مبتلا به پارکینسون می باشد در این مطالعه تجربی تعداد ۱۶ سر موش صحرایی پارکینسونی شده باتزریق ۲mg/kg رزرپین به گروه های ۱ کنترل بیمار ۲ کنترل سالم، ۳ تمرین هوازی تقسیم شدند جهت بررسیاثرات القا پارکینسون بر TNF α تعداد ۶ سر موش صحرایی در گروه کنترل سالم قرار داده شد گروه تمرین هوازی بهمدت هشت هفته سه جلسه در هفته و هر جلسه ۱۵ ۴۸ دقیقه با سرعت ۱۰ الی ۲۴ متر بر دقیقه بر نورا گردان دویدند جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t مستقل استفاده شد داده های تحقیق حاضر با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۲ وتجزیه و تحلیل شدند مقادیر CBr۱ در گروه کنترل بیمار به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل سالم است P=۰/۰۱۷ بیان CBr۱ در بافت مغز موش های صحرایی در گروه تمرین P=۰/۰۰۶ به طور معنی داری بیشتر از گروهکنترل بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادمی، یونس و زاهدی نیا، عاطفه،1402،تاثیر هشت هفته تمرین هوازی بر گیرنده کاتابینوئیدی نوع یک در بافت مغز موش های صحرایی مبتلا به پارکینسون،هفتمین کنفرانس ملی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی30 خرداد 1402 · تهران