چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان دیالکتیکی بر اختلال شخصیت اسکیزوئیدی در زنان مطلقه ناحیه ۵ تهران بود پژوهش حاضر یک نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل زنان مطلقه ناحیه ۵ تهران در سال ۱۴۰۲ بودند از این جامعه آماری ۳۰ نفر هر گروه ۱۵ نفر زنان مطلقه با روش نمونه گیری ساده انتخاب شدند ابزار پژوهش پرسشنامه مقیاس شخصیتی اسکیزوتایپی کلاریج و بروکز بود تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و آزمون تحلیل کوواریانس انجام شد یافته های پژوهش نشان داد درمان دیالکتیکی بر اختلال شخصیت اسکیزوئیدی موثر است نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش می توان برای کاهش اختلال شخصیت اسکیزوئیدی از درمان دیالکتیکی استفاده نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
علی قنبری
دانشکده روانشناسی ،استاد موسسه آموزش عالی ایرانیان ،تهران، ایران
زهره پاک زاد
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی موسسه آموزش عالی ایرانیان،تهران، ایران
آزاده شاه محمدی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی موسسه آموزش عالی ایرانیان،تهران، ایران
شیوه ارجاع
قنبری، علی و پاک زاد، زهره و شاه محمدی، آزاده،1403،بررسی اثربخشی درمان دیالکتیکی بر اختلال شخصیت اسکیزوئیدی در زنان مطلقه،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز