چکیده مقاله
در دهه های اخیر سرمایه انسانی به یکی از مهمترین مزیت های صنایع تبدیل شده است بااین وجود در حال حاضر،ازلحاظ مفهوم سازی و تعیین مولفه ها برای مفهوم ارتقای کیفی سرمایه انسانی با ابهام نظری و تئوریک روبرو هستیمکه ریشه بسیاری از این ابهام ها و پیچیدگی ها به نبود الگوی جامع و مناسب برای تبیین این ارتقای کیفی مربوطمی شود، لذا با استناد به بررسی های انجام شده مشخص گردید که ارتقای کیفی سرمایه انسانی در صنایع نفت وپتروشیمی دارای الگوی پارادایمی است که ۲۵ مولفه و ۴ بعد را در برمی گیرد پژوهش حاضر ازلحاظ رویکردیکیفی می باشد در رویکرد کیفی از ماکس کودا استفاده شده است و ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه نیمهساختاریافته بود که از روش نمونه گیری گلوله برفی با ۱۵ نفر از خبرگان و متخصصین انجام شد تجزیه وتحلیلداده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام و مدل کیفی پژوهش از دل الگوهای ذهنی و نظراتافراد استخراج شد، نتیجه بخش کیفی این تحلیل نشان دهنده ۲۵ مولفه و ۴ بعد و استخراج بالغبر ۱۷۰ شاخصاصلی از مصاحبه ها و ادبیات نظری که در قالب مدل پارادایمی ارائه شده است بر اساس مدل پارادایمی استخراجی،بخش کیفی با اجرای راهبرد مستنتج شد نتایج نشان داد که میتوان به ارتقا کیفی سرمایه انسانی و عملکرد نیرویانسانی در صنعت و افزایش رقابت پذیری در سطح بازار جهانی و کسب مزیت های رقابتی ماندگار در این حوزه امیدوار بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الحی فرگنی، شاپور،1400،واکاوی عوامل موثر بر ارتقای سطح کیفی سرمایه انسانی در صنایع نفت و پتروشیمی،اولین کنفرانس بین المللی جهش علوم مدیریت، اقتصاد و حسابداری،سار�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی جهش علوم مدیریت، اقتصاد و حسابداری19 اسفند 1400 · ساری