چگونه توانستم بی توجهی دانش آموزان را برطرف کنم ؟

چکیده مقاله

فرآیند یادگیری بدون تمرکز حواس و توجه لازم نمی تواند انجام پذیرد در برنامه های آموزشی جلب توجه کودکان و دانش آموزان، قبل و حین آموزش از مهمترین وظایف و مسئولیت های مربیان است بسیاری از دانش آموزان علی رغم اینکه از ظرفیت هوشی متوسط یا بالاتر برخوردارند، صرفا به لحاظ این که دامنه توجه آنها فوق العاده اندک است، قادر نیستند به گونه ای که انتظار می رود توفیقات چندانی در یادگیری مطالب و پیشرفت تحصیلی داشته باشند در واقع، اختلال در توجه امروزه از شایعترین اختلالات رفتاری در بین دانش آموزان می باشد این بیماری نسبتا شایع است و بین ۳ تا ۵ درصد کودکان به آن مبتلا هستند افراد مبتلا در قسمت هایی از مغز که مسئول توجه، تمرکز و تنظیم فعالیت های حرکتی است، دچار صدمات جزئی هستند که بر روی رفتار آنها تاثیر می گذارد مسئله کم توجهی یا اختلال در توجه زمانی مطرح است که افراد مبتلا به این نقیصه از نظر سلامت عمومی با مشکل قابل توجهی مواجه نبوده، هیچگونه نارسایی در زمینه حواس مختلف، به ویژه بینایی و شنوایی نداشته باشند به منظور بررسی عوامل تاثیرگذار در بی توجهی دانش آموزان مصاحبه هایی تدوین گردید که نتایج آن به شرح زیر است: پس از بررسی مصاحبه ها عوامل مربوط به دانش آموز، معلم، محتوی، محیط فیزیکی کلاس و عوامل اضافی بدست آمد که عوامل اضافی و پس از آن، عوامل مربوط به معلم، بیشترین تاثیر را در بی توجهی دانش آموزان می گذارند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کوثر موسی پور

دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان واحد اروند آبادان ، ایران

محمد مکوندی

مدرس گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان واحد اروند آبادان ، ایران

موسی پور، کوثر و مکوندی، محمد،1403،چگونه توانستم بی توجهی دانش آموزان را برطرف کنم ؟،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز