تاثیر تعاملات اجتماعی بر خودکارآمدی دانش آموزان

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی تاثیر تعاملات اجتماعی بر خودکارآمدی دانش آموزان می پردازد، که یک عامل تعیین کننده حیاتی برای موفقیت و رفاه تحصیلی است مقدمه مروری بر نظریه خودکارآمدی و اهمیت آن در زمینه های آموزشی ارائه می دهد روش ها شامل بررسی جامع مطالعات تجربی است که رابطه بین تعاملات اجتماعی و خودکارآمدی دانش آموزان را در محیط های آموزشی و گروه های سنی مختلف بررسی می کند یافته ها شواهد ثابتی از تاثیر مثبت تعاملات همسالان، روابط معلم و دانش آموز و محیط های یادگیری مشارکتی بر باورهای خودکارآمدی دانش آموزان را نشان می دهند علاوه بر این، عواملی مانند حمایت اجتماعی، بازخورد، و الگوسازی به عنوان عوامل مهمی در اعتماد دانش آموزان به توانایی شان برای موفقیت تحصیلی ظاهر شدند برعکس، تعاملات اجتماعی منفی، مانند طرد همسالان یا انتقاد معلم، باعث تضعیف خودکارآمدی و انگیزه دانش آموزان شد شناخت نقش محوری تعاملات اجتماعی در شکل دهی به باورهای دانش آموزان درباره توانایی هایشان، نیاز به مداخلات هدفمند و شیوه های آموزشی حمایتی را برجسته می کند با افزایش خودکارآمدی دانش آموزان، مربیان می توانند آنها را برای غلبه بر چالش ها، پافشاری در فعالیت های تحصیلی خود و دستیابی به پتانسیل کامل خود توانمند کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اکرم قاسمی ویری

کارشناسی، روان شناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران

شهربانو حامدنودهی

کارشناسی، مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاداسلامی واحد تنکابن

فریبا فرخی

کارشناسی، آموزش وپرورش ابتدایی، دانشگاه ازاد امیرالمومنین واحدکرج

قاسمی ویری، اکرم و حامدنودهی، شهربانو و فرخی، فریبا،1403،تاثیر تعاملات اجتماعی بر خودکارآمدی دانش آموزان،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز