چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش محوری بازخورد مثبت در افزایش خودکارآمدی دانش آموزان در زمینه های آموزشی می پردازد از طریق تجزیه و تحلیل جامع ادبیات موجود، این مطالعه مکانیسم هایی را بررسی می کند که از طریق آنها بازخورد مثبت بر باور دانش آموزان در مورد توانایی های آنها و عملکرد تحصیلی بعدی آنها تاثیر می گذارد روش های مورد استفاده در این مرور شامل بررسی کامل مقالات و متاآنالیزهای همتا با بررسی شده با تمرکز بر رابطه بین بازخورد مثبت و خودکارآمدی در محیط های آموزشی است یافته ها نشان می دهد که بازخورد سازنده و تاییدکننده از معلمان و همسالان به طور قابل توجهی اعتماد دانش آموزان را نسبت به توانایی هایشان افزایش می دهد، آنها را تشویق می کند تا در کارهای چالش برانگیز پافشاری کنند، و ذهنیت رشدی را تقویت می کند که منجر به یادگیری و پیشرفت می شود علاوه بر این، بازخورد مشخص شده با ویژگی، به موقع بودن و همسویی با اهداف دانش آموزان، اثربخشی آن را در ارتقای خود تاملی و بهبود مستمر افزایش می دهد پیامدهای این یافته ها برای عملکرد آموزشی بر اهمیت اولویت دادن به ارائه بازخورد شخصی و سازنده در تقویت خودکارآمدی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان تاکید می کند با ایجاد فرهنگ بازخورد و تامل، معلمان می توانند دانش آموزان را توانمند سازند تا بر یادگیری خود مسلط شوند و پتانسیل کامل خود را درک کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادق، یعقوب و قره الیاس پور، حسین و صادق، سینا،1403،نقش بازخورد مثبت در افزایش خودکارآمدی دانش آموزان،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز