چکیده مقاله
این مقاله به بررسی تلاقی ادبیات و روانشناسی در محیط های آموزشی می پردازد و تاثیر عمیق این هم افزایی بر رشد دانش آموزان را روشن می کند از طریق یک بررسی جامع از ادبیات و تجزیه و تحلیل مطالعات تجربی، ما نقش ادبیات را در ارتقاء رشد اجتماعی و عاطفی، افزایش رشد شناختی، و پرورش درک عمیق تر از تجربیات انسانی بررسی می کنیم روش ها شامل مرور سیستماتیک مقالات علمی و فراتحلیل های متمرکز بر تاثیر ادبیات بر هوش هیجانی و مهارت های تفکر انتقادی دانشجویان بود یافته ها نشان می دهد که ادبیات به عنوان یک ابزار قدرتمند برای پرورش همدلی و هوش هیجانی در بین دانش آموزان عمل می کند، همانطور که با افزایش سطح سواد عاطفی و بهبود تعاملات اجتماعی مشهود است علاوه بر این، تجزیه و تحلیل نشان می دهد که مشارکت ادبی مهارت های تفکر انتقادی را افزایش می دهد و ابزارهای شناختی ارزشمندی را در اختیار دانش آموزان قرار می دهد که در سراسر رشته ها قابل اجرا هستند در نتیجه، ادغام ادبیات و روانشناسی در محیط های آموزشی از اهمیت بالایی برخوردار است این نه تنها رشد عاطفی و شناختی دانش آموزان را غنی می کند، بلکه آنها را به مهارت های ضروری زندگی مجهز می کند این رویکرد میان رشته ای بر نیاز مربیان، روانشناسان و سیاست گذاران برای همکاری در ایجاد برنامه های درسی که از پتانسیل کامل ادبیات برای رشد کل نگر دانش آموز استفاده می کند، تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اجی، سمیه و محمدی، رسول،1403،تقاطع ادبیات و روانشناسی در محیط های آموزشی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز