چکیده مقاله
این پژوهش اهمیت صمیمیت عاطفی زنان را با متغیرهای خودشفقت ورزی، شکرگزاری و مثبت اندیشی بررسی می کند به این جهت که زنان در این دوره با آن بسیار مواجه شده و تمایل به افزایش صمیمیت عاطفی در زندگی خود دارند و این مهم یکی از مباحث جذاب در حیطه خانواده کوچکترین جامعه می باشد ؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودشفقت ورزی، شکرگزاری و مثبت اندیشی با صمیمیت عاطفی زنان متاهل شاغل مقیم شهر کلاچای انجام شد این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بوده که از جامعه آماری زنان متاهل شاغل شهر کلاچای، ۱۶۰ نفر از طریق نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای از میان نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و از پرسش نامه های صمیمیت عاطفی باگاروزی ۲۰۰۱ ، شکرگزاری گودرزی و همکاران ۲۰۱۴ ، خودشفقت ورزی نف ۲۰۰۳ و مثبت اندیشی اینگرام و ویسنیکی ۱۹۸۸ برای جمع آوری داده ها استفاده شد یافته های پژوهش از طریق شاخصه های مرکزی، ضریب همسبتگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیری به روش گام به گام مورد پردازش قرار گرفتند نتایج نشان داد ضریب همبستگی پیرسون بین خودشفقت ورزی و مثبت اندیشی رابطه ای معنادار مثبت با صمیمیت عاطفی نشان داده است اما بین شکرگزاری و صمیمیت عاطفی رابطه معناداری یافت نشده است تحلیل رگرسیون چند متغیری به روش گام به گام نشان داد، هرکدام از متغیرهای مثبت اندیشی و خودشفقت ورزی به ترتیب وارد معادله ی رگرسیون شده و این دو متغیر توانسته اند ۱۰/۲۵ درصد از واریانس متغیر صمیمیت عاطفی را پیش بینی نمایند به طور کلی، این تحقیق نشان داد که مثبت اندیشی و شفقت به خود متغیرهای مهمی در پیش بینی صمیمیت عاطفی زنان متاهل شاغل هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رخان، مرتضی و رستمی شاهراجی، رضوانه،1403،رابطه بین خودشفقت ورزی، شکرگزاری و مثبت اندیشی با صمیمیت عاطفی زنان متاهل شاغل شهر کلاچای،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز