روانشناسی مشارکت دانش آموزی در محیط های آموزشی

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی پویایی های روانشناختی زیربنای مشارکت دانش آموزان در محیط های آموزشی می پردازد با استفاده از یک رویکرد ترکیبی که ترکیبی از نظرسنجی های کمی و مطالعات موردی کیفی است، ما انگیزه های درونی و بیرونی را که باعث مشارکت دانش آموز می شوند، بررسی می کنیم یافته های ما بر نقش محوری انگیزه درونی تاکید می کند و نشان می دهد که دانش آموزانی که علاقه و رضایت واقعی را از یادگیری خود کسب می کنند، مشارکت پذیرتر هستند علاوه بر این، خودکارآمدی به عنوان یک پیش بینی کننده مهم ظاهر می شود، با دانش آموزانی که به قابلیت های تحصیلی خود باور دارند، فعال تر در فعالیت های کلاسی شرکت می کنند نفوذ همتایان و ارتباط درک شده مطالب درسی با اهداف آینده نیز به طور قابل توجهی بر سطوح مشارکت دانش آموز تاثیر می گذارد این مطالعه نتیجه می گیرد که مربیان و موسسات می توانند با پرورش انگیزه درونی، تقویت خودکارآمدی، پرورش یک محیط یادگیری اجتماعی مثبت و اطمینان از ارتباط برنامه درسی، مشارکت بالاتری را تقویت کنند این بینش ها پایه ای برای استراتژی هایی برای افزایش مشارکت دانش آموز و موفقیت تحصیلی فراهم می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد جوکار

کارشناسی، آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان مرکز شهید مطهری شیراز

علیرضا رحیمی

کارشناسی، آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان مرکز شهید مطهری شیراز

�وکار، محمد و رحیمی، علیرضا،1403،روانشناسی مشارکت دانش آموزی در محیط های آموزشی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 خرداد 1403 · تبریز