چکیده مقاله
در دهه های اخیر آموزش معماری با چالشی بنیادین در نسبت میان دروس نظری تاریخ معماری و آموزش طراحی مواجه بوده است؛ به گونه ای که تاریخ و نظریه معماری غالبا به صورت دانش هایی توصیفی منفصل از فرایند طراحی و محدود به انتقال اطلاعات تاریخی یا سبک شناختی ارائه می شوند این وضعیت موجب تضعیف نقش این دروس در پرورش تفکر انتقادی و شکل گیری نگرش تحلیلی در دانشجویان معماری شده است این مقاله به این گست می پردازد و می پرسد: مبانی نظری و تاریخ معماری چگونه می توانند به عنوان چارچوب های معرفتی فعال در آموزش طراحی معماری بازاندیشی شوند؟ پژوهش حاضر با رویکردی نظری انتقادی و از طریق تحلیل تطبیقی ادبیات معاصر در حوزه نظریه معماری، تاریخ معماری و آموزش طراحی به بررسی نحوه بازنمایی نظریه و تاریخ در گفتمان های آموزشی می پردازد روش تحقیق مبتنی بر تحلیل متون نظری و مقالات ژورنالی است یافته های نظری نشان می دهد که دروس تاریخ و نظریه معماری به عنوان ارکان اساسی آموزش معماری نقش انکارناپذیری در پرورش تفکر انتقادی و ارتقای مهارت های دانشجویان ایفا می کنند این دروس نه تنها دانش پایه ای در اختیار دانشجویان قرار می دهند بلکه با فراهم آوردن بستری برای تحلیل، آثار، ارزیابی ایده ها و استنتاج، مفاهیم، به تقویت بنیان های فکری آنها برای مواجهه با چالش های طراحی و نظریه پردازی در آینده کمک می کنند و به تقویت گفتمان انتقادی در آموزش معماری منجر می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
طاهره رحیمی خواه
دانشجوی دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس
طاهره رحیمی خواه
دانشجوی دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس
مرتضی باقری طهرانی
استادیار، دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس
مرتضی باقری طهرانی
استادیار، دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس
شیوه ارجاع
�حیمی خواه، طاهره و باقری طهرانی، مرتضی،1405،بازاندیشی جایگاه تاریخ و نظریه معماری در آموزش معماری با تاکید بر شکل گیری تفکر انتقادی،نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه25 خرداد 1405 · مشهد