چکیده مقاله
تعیین اراضی مناسب برای توسعه و گسترش فیزیکی شهرهای ساحلی و بندری یکی از تصمیم گیری های مهم و پیچیده ی مدیران و برنامه ریزان شهری به حساب می آید رهیافت اصلی پژوهش حاضر، تشخیص و پیش بینی اراضی مناسب برای توسعه شهر ساحلی بندرعباس برای سالهای آینده می باشد برای دستیابی به آن از مولفه های تاثیرگذار در توسعه ی پایدار شهرهای بندری شامل معیارهای اکولوژیکی ۵ زیرمعیار ، معیار کالبدی ۵ زیرمعیار ، معیار فیزیکی ۶ زیرمعیار ، معیار گردشگری ۴ زیرمعیار ، معیار دسترسی ها ۶ زیرمعیار و معیار اجتماعی اقتصادی ۸ زیرمعیار استفاده گردید برای وزن دهی به این معیارها از روش تحلیل شبکه ای ANP و منطق فازی استفاده گردید پس از تولید لایه های اطلاعاتی برای رویه گذاری معیارها و زیرمعیارها از عملگرهای فازی استفاده شد در نهایت رتبه بندی محلات برای توسعه شهری با تکنیک تاپسیس انجام شد در گام نهایی از پژوهش به منظور پیش بینی مسیر افقی توسعه شهری در سال ۲۰۴۰ از طبقه بندی کاربری اراضی بر روی تصاویر ماهواره ای لندست در سال های ۲۰۰۰، ۲۰۱۳ و ۲۰۲۰ به روش SVM، مدل احتمال زنجیره مارکوف، شبکه عصبی و مدل LCM استفاده گردید نتایج نشان داد معیار اکولوژی و معیار فیزیکی بیشترین تاثیر را در تشخیص اراضی مناسب برای توسعه دارند حدود ۳۶ درصد از مساحت محدوده ی مورد مطالعه دارای اراضی مناسب برای توسعه شهری می باشد؛ اراضی مناسب در بخش مرکزی، نواحی شرقی و نوار ساحلی شهر بندرعباس قرار دارد محلات خواجه عطا، نایبند جنوبی، سیم بالا، کارگزاری و اسمبیک به ترتیب بیشترین پتانسیل برای توسعه پایدار شهری را دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمی، فهیمه،1405،اراضی مناسب برای توسعه شهر ساحلی بندرعباس برای سالهای آینده با استفاده از مولفه های تاثیرگذار در توسعه ی پایدار شهری،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد