چکیده مقاله
کمبود آب به عنوان یکی از چالش های برجسته توسعه شهری در مناطق خشک ایران به ویژه در شهر گراش واقع در جنوب استان فارس تاثیرات شدیدی بر فضای سبز شهری داشته است این پژوهش با هدف بررسی راهکارهای معماری سبز در مقابله با کم آبی و ارتقای پایداری فضای سبز در شهر گراش انجام شده است روش تحقیق توصیفی تحلیلی و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، میدانی، تحلیل GIS با استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست ۸ برای محاسبه NDVI، مصاحبه با مسئولان شهری ۱۲ نفر و پرسشگری از شهروندان ۵۰ نفر جمع آوری شده اند یافته ها نشان می دهد که بین میزان بارندگی سالانه و سرانه فضای سبز همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد ۰ ۶۸، P < ۰ ۰۰۵ نتایج رگرسیون چندمتغیره نشان داد که متغیرهای سطح بازسازی آب انبارها و تعداد چاه های بسته شده به ترتیب بیشترین تاثیر را بر افزایش کارایی آبی فضای سبز دارند شاخص NDVI در گراش ۰ ۱۲ به طور معناداری پایین تر از شهر اوز ۰ ۱۹ است در سناریوی واقع بینانه اجرای همزمان زری اسکیپ، بازسازی ۱۲ آب انبار و جداسازی شبکه آب شرب از غیرشرب می تواند مصرف آب فضای سبز را تا ۴۵ درصد کاهش دهد در نهایت پیشنهاد می شود با تلفیق دانش سنتی و فناوری های معاصر و مشارکت مردمی، طرح های توسعه فضای سبز در گراش به صورت بلندمدت و پایدار اجرا شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجبر، مهدی،1405،بررسی راهکارهای معماری سبز در مقابله با کم آبی و ارتقای پایداری فضای سبز در شهر گراش،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد