بررسی میزان تاثیرپذیری فضایی ناشی از بلندمرتبه سازی در محیط های شهری

چکیده مقاله

با توجه به رشد سریع جمعیت شهرنشین و به جهت مقابله با شهرهای گسترده که منابع زیادی را صرف می کنند سیاست مداران و برنامه ریزان شهری را به سوی الگوی شهرهای عمودی علاقه مند نموده است هدف پژوهش حاضر بررسی میزان تاثیرپذیری فضایی ناشی از بلندمرتبه سازی در محیط های شهری می باشد این پژوهش در راستای پاسخ به این سوال است که بلندمرتبه سازی چه میزان تاثیر فضایی بر محیط های شهری ایجاد می کند روش تحقیق در پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش از نوع توصیفی تحلیلی است حوزه مطالعه این پژوهش شهر تهران و جامعه آماری نیز تمامی شهروندان می باشند حجم نمونه تحقیق حاضر با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۸۴ نفر تعیین شده است جهت جمع آوری اطلاعات و داده های مورد نیاز از روش های کتابخانه ای اسنادی و میدانی استفاده شده است تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی در فضای نرم افزار SPSS انجام شده است نتایج نشان داد؛ میزان خطای آلفای Sig تحلیل واریانس مدل رگرسیونی کمتر از میزان خطای قابل قبول ۰/۰۵ و برابر با ۰/۰۰۱ می باشد و این نشان از آن دارد که بین ابعاد فضایی بلندمرتبه سازی در شهر تهران در سطح اطمینان بالای ۹۹ درصد رابطه معنادار وجود دارد همچنین نتایج نشان می دهد ضریب همبستگی بین بلندمرتبه سازی با ابعاد فضایی بلندمرتبه سازی بعد سیما و منظر شهری و بعد شبکه ارتباطی و دسترسی برابر با ۰/۶۲۰ است که نشان دهنده همبستگی مستقیم و نسبتا شدید است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نگار اقبال

کارشناس ارشد شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال تهران ایران

نگار اقبال

کارشناس ارشد شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال تهران ایران

�قبال، نگار،1405،بررسی میزان تاثیرپذیری فضایی ناشی از بلندمرتبه سازی در محیط های شهری،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد