چکیده مقاله
افزایش حملات به زیر ساخت های انرژی در جنگ های معاصر و وابستگی گسترده شهرها به شبکه های متمرکز تامین انرژی ضرورت توجه به راهکارهای نوین افزایش تاب آوری شهری را بیش از پیش آشکار ساخته است در این راستا، ساختمان های زیرو انرژی به دلیل برخورداری از قابلیت تولید انرژی در محل، کاهش مصرف انرژی، بهره گیری از سامانه های ذخیره سازی و استفاده از راهبردهای طراحی غیر فعال به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای ارتقای تاب آوری شهری مطرح شده اند هدف این پژوهش بررسی نقش ساختمان های زیرو انرژی در افزایش تاب آوری شهری در شرایط جنگ و بحران های زیرساختی است پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، مرور منابع علمی معتبر، گزارش های بین المللی و تحلیل مطالعات موردی گردآوری شده است یافته های پژوهش نشان می دهد که ساختمان های زیرو انرژی با کاهش وابستگی به شبکه های متمرکز انرژی، افزایش استقلال انرژی، بهره گیری از سامانه های تولید پراکنده و ذخیره سازی انرژی، حفظ شرایط آسایش حرارتی و تداوم عملکرد در زمان اختلال زیر ساخت ها نقش موثری در کاهش آسیب پذیری شهری و افزایش امنیت انرژی ایفا می کنند همچنین نتایج بیانگر آن است که تلفیق اصول ساختمان های زیرو انرژی با راهبردهای پدافند غیر عامل می تواند زمینه توسعه ساختمان های مقاوم، خوداتکا و پایدار را فراهم سازد در مجموع، توسعه ساختمان های زیرو انرژی علاوه بر تحقق اهداف زیست محیطی و کاهش مصرف انرژی به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای تاب آوری شهری و حفظ عملکرد شهرها در شرایط جنگ و بحران های زیر ساختی قابل توجه است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانی، محمد و کارگر، سارا السادات،1405،بررسی نقش ساختمان های زیرو انرژی در افزایش تاب آوری شهری در شرایط جنگ و بحران های زیرساختی،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد