چکیده مقاله
بافتهای فرسوده شهری از آسیب پذیرترین بخش های شهر در برابر زلزله محسوب می شوند و این موضوع به دلیل عواملی مانند قدمت، ضعف بالا، سازهای تراکم نامتعارف، نابسامانی زیرساخت ها و محدودیت فضاهای باز است تاب آوری کالبدی به عنوان یکی از ابعاد اصلی تاب آوری شهری نقش کلیدی در کاهش خسارات جانی و مالی دارد و تمرکز آن بر افزایش توان سازه ها و فضاهای شهری برای مقاومت، جذب و بازیابی پس از زلزله است این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی ضمن بررسی ویژگی های بافت های فرسوده، ابعاد نظری تاب آوری، شاخص های کالبدی موثر و آسیب پذیری لرزه ای، راهکارهای عملی برای ارتقای تاب آوری را ارائه می دهد نتایج نشان می دهد که رویکردهای تلفیقی شامل مقاوم سازی، نوسازی، بازآفرینی شهری، اصلاح زیرساخت ها و مشارکت اجتماعی موثرترین مسیر برای کاهش ریسک لرزه ای در این بافت هاست این مطالعه تاکید می کند که تاب آوری کالبدی زمانی به نتیجه می رسد که سیاست گذاری، مدیریت بحران و برنامه ریزی شهری در یک چارچوب یکپارچه به کار گرفته شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کبری، علی،1405،تاب آوری کالبد بافتهای فرسوده شهری در مقابل زلزله،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد