چکیده مقاله
روند پرشتاب شهرنشینی در ایران طی پنج دهه ی اخیر خصوصا در کلان شهرهایی مانند مشهد، باعث تغییرات گسترده در کاربری اراضی، افزایش تراکم جمعیت، توسعه افقی و عمودی شهر و فشار بر منابع طبیعی شده است در این فرآیند فضای سبز شهری که نقشی حیاتی در تلطیف هوا، کاهش آلودگی، تقلیل دمای محیط، ارتقای سلامت روانی و بهبود کیفیت زیست شهری دارد به شدت متاثر گردیده است مهم ترین اثرات زیست محیطی ناشی از شهرنشینی در مشهد عبارت اند از: کاهش سرانه فضای سبز به دلیل گسترش ساخت و ساز، آلودگی خاک و آب ناشی از فاضلاب ها و پساب های شهری، جزایر گرمایی و افزایش دمای موضعی، کاهش تنوع زیستی گیاهی، فرسایش خاک و تضعیف کیفیت زیست محیطی پارک ها و کمربند سبز اگرچه شهرداری و نهادهای محیط زیستی تلاش هایی برای گسترش کمربند سبز و حفظ فضاهای سبز انجام داده اند ولی تاثیرات منفی شهرنشینی بر کیفیت زیست محیطی همچنان محسوس است و نیاز به تحلیل علمی و داده محور دارد تا بتوان تصمیمات مدیریتی موثرتری اتخاذ نمود
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وامی، مرتضی و شریفی، مهدی و بینا، امیر و رضائی، محمد و صفی زاده، علی،1405،تحلیل اثرات زیست محیطی شهرنشینی بر کیفیت و پایداری فضای سبز شهری مشهد با رویکرد توسعه پایدار و مدیریت اکولوژیکی،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد