چکیده مقاله
کیفیت آب به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های پایداری محیط زیست شهری نقش اساسی در کارکرد و دوام فضای سبز شهرها دارد گسترش پروژه های عمرانی و شهرسازی در کلان شهر مشهد طی دو دهه اخیر تاثیر مستقیمی بر منابع تامین آب فضای سبز، الگوهای مصرف کیفیت آب آبیاری و کارایی سیستم های مدیریت منابع آب داشته است هدف این پژوهش بررسی اثرات زیست محیطی پروژه های عمرانی شهرسازی بر کیفیت آب آبیاری فضای سبز مشهد و تحلیل چالش های موجود در مدیریت پایدار آب می باشد روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی اسناد، نمونه برداری میدانی، گزارش های شهرداری، داده های آب منطقه ای و تحلیل های آزمایشگاهی حاصل شده اند نتایج نشان می دهد که برخی پروژه های عمرانی مانند توسعه شبکه حمل و نقل، ساخت و سازهای پرتراکم، آسفالت کشی گسترده و تغییر در کاربری های اراضی، منجر به افزایش آلودگی رواناب ها، کاهش نفوذپذیری خاک، ورود آلاینده های شیمیایی به منابع آب سطحی و زیرزمینی و افزایش سختی و شوری آب مصرفی فضای سبز شده اند در بخش هایی از شهر نیز استفاده از پساب تصفیه خانه های فاضلاب برای آبیاری فضای سبز، در کنار مزایا مشکلاتی مانند افزایش فلزات سنگین و نمک های محلول را ایجاد کرده است این مطالعه با تحلیل جامع اثرات، مجموعه ای از راهکارهای مدیریتی شامل اصلاح الگوهای توسعه شهری، ارتقای تصفیه خانه ها، مدیریت پساب، استفاده از گونه های مقاوم، توسعه زیرساخت های سبز و بهبود نظارت کیفی را پیشنهاد می دهد نتایج پژوهش برای سیاست گذاران، مدیران شهری، برنامه ریزان محیط زیست و کارشناسان فضای سبز کاربردی و اجراپذیر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وامی، مرتضی و شریفی، مهدی و بینا، امیر و رضائی، محمد و صفی زاده، علی،1405،تحلیل اثرات زیست محیطی طرح های عمرانی و شهرسازی بر کیفیت آب مورد استفاده در فضای سبز شهری مشهد و ارائه راهکارهای مدیریتی پایدار،هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار13 خرداد 1405 · مشهد