چکیده مقاله
این پژوهش با رویکرد تاریخی تحلیلی به بررسی روند تحول اداری و شهری بندرعباس از دوره قاجار تا پایان دوره پهلوی می پردازد بندرعباس به عنوان یکی از مهم ترین بنادر جنوبی، ایران در بستر تحولات سیاسی اقتصادی و ژئوپلیتیکی خلیج فارس دستخوش دگرگونی های ساختاری عمیقی در نظام حکمرانی محلی، سازمان اداری، کالبد شهری و شبکه های ارتباطی شده است مسئله اصلی پژوهش بازسازی فرآیندهای نهادی شدن مدیریت شهری و تبیین تاثیر سیاست های دولت مرکزی بر توسعه کالبدی و کارکردی شهر بر پایه اسناد آرشیوی است داده ها از طریق تحلیل اسناد اداری و حکومتی دوره های قاجار و پهلوی، نقشه های تاریخی، شهری، مکاتبات دیپلماتیک، گزارش های کنسولی و متون تاریخی گردآوری شده اند یافته ها نشان می دهد که در دوره قاجار، الگوی حکمرانی محلی با اتکای بیشتر بر شبکه های تجاری و کنشگران محلی عمل می کرد در حالی که در دوره پهلوی تمرکزگرایی، دولت ایجاد نهادهای مدرن اداری و توسعه زیرساخت های بندری و شهری به بازآرایی فضایی شهر و تقویت نقش بندرعباس در شبکه تجارت منطقه ای انجامید این دگرگونی ها پیامدهایی در تغییر ساخت اجتماعی، الگوهای مهاجرت و هویت شهری به همراه داشته است پژوهش حاضر با تکیه بر اسناد دست اول تصویری مستند از پیوند میان سیاست های حکمرانی و تحول شهری در یکی از کانون های مهم بندری جنوب ایران ارائه می دهد و زمینه ای برای مطالعات تطبیقی شهرهای بندری در خلیج فارس فراهم می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مظفری خورگو، مطهره،1405،سیر تحول اداری و شهری بندرعباس از دوره قاجار تا پهلوی،نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه25 خرداد 1405 · مشهد