چکیده مقاله
مقاومت کششی سنگ یکی از پارامترهای بنیادین در تحلیل پایداری و مدیریت ریسک فضاهای زیرزمینی محسوب می شود زیرا شروع و گسترش بسیاری از شکست های ترد در توده سنگ تحت تنش های کششی رخ می دهد با وجود اهمیت این پارامتر در طراحی تونل ها، فضاهای استخراجی، چاه ها و سازه های عمیق، اندازه گیری دقیق آن همواره با چالش های آزمایشگاهی قابل توجهی همراه بوده است در این مطالعه روش های مستقیم تعیین مقاومت کششی شامل آزمایش کشش تک محوره و سامانه های تبدیل بار فشاری به کششی به صورت تحلیلی و انتقادی بررسی شده اند، مزایا، محدودیت ها، پیچیدگی های اجرایی، شرایط مرزی، تمرکز تنش و میزان تطابق هر روش با حالت کشش خالص مورد ارزیابی قرار گرفته است همچنین دستگاه های توسعه یافته در سال های اخیر برای بهبود هم محوری، بارگذاری، کاهش تمرکز تنش و افزایش یکنواختی میدان تنش مقایسه شده اند نتایج نشان می دهد اگرچه آزمایش کشش تک محوره معتبرترین روش برای اندازه گیری مقاومت کششی واقعی سنگ است اما حساسیت بالا به شرایط بارگذاری، دشواری آماده سازی نمونه و نیاز به تجهیزات ویژه کاربرد آن را محدود کرده است روش های مبتنی بر تبدیل بار فشاری به کششی می توانند جایگزین مناسبی باشند، با این حال توزیع غیر ایده آل تنش و تمرکز موضعی در برخی پیکربندی ها می تواند منجر به برآورد نادرست مقاومت کششی شود از دیدگاه مدیریت ریسک، کاهش عدم قطعیت در تعیین این پارامتر نقش کلیدی در افزایش ایمنی و اطمینان طراحی سازه های زیرزمینی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
رضا محسنی افخم
کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی معدن دانشکده فنی دانشگاه تهران تهران ایران
رزومه علمی کاربران
درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: محسنی افخم، رضا،1404،ارزیابی روشهای تعیین مقاومت کششی مستقیم سنگ و تاثیر آن بر کاهش ریسک ناپایداری در سازه های زیرزمینی،اولین کنفرانس ملی مدیریت ریسک در فضاهای زیرزمینی،تهران،https://civilica.com/doc/2652169
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی مدیریت ریسک در فضاهای زیرزمینی5 اسفند 1404 · تهران